ΜΕΛΕΤΗ ΟΙΚΟΣΥΣΤΗΜΑΤΟΣ

Μετά την καταγραφή των ερευνών μας....γειά σας.

...κουράστηκαν λίγο τα παιδιά...

...αφοσίωση στην έρευνα...μπράβο σας...

...κοιτάξτε τα χάλια μερικών ασυνείδητων...πέστα Εριέττα.

...λίγο άβολα,αλλά όλα καλά...

Φύγαμε για την εργασία μας...!!!!!!!

Οικοσύστημα,τροφική αλυσίδα.

Οικοσύστημα μπορεί να είναι ένα δάσος, ένα ποτάμι, μία έρημος, μία λίμνη ή ακόμα και το δωμάτιο που μένεις. Μπορεί να είναι πολύ μικρό, όσο η φωλιά ενός πουλιού ή τόσο μεγάλο όσο ο πλανήτης μας!

Οι ζωντανοί οργανισμοί που συνθέτουν μόνοι τους την τροφή λέγονται αυτότροφοι. Όλοι οι άλλοι λέγονται ετερότροφοι. Οι αυτότροφοι οργανισμοί χρησιμοποιούν την ενέργεια του ήλιου, για να φωτοσυνθέσουν ή να παράγουν την τροφή τους και είναι τα φυτά και το φυτοπλαγκτόν. Οι αυτότροφοι οργανισμοί λέγονται και παραγωγοί. Οι ετερότροφοι οργανισμοί είναι τα ζώα που εξασφαλίζουν την ενέργεια που χρειάζονται τρώγοντας φυτά ή άλλα ζώα. Οι ετερότροφοι οργανισμοί λέγονται και καταναλωτές.
Ανάμεσα στους οργανισμούς στη φύση αναπτύσσονται διάφορες σχέσεις, πολλές φορές πολύπλοκες, Π. χ. οι πεταλούδες και οι μέλισσες τρέφονται με το νέκταρ των λουλουδιών, ενώ ταυτόχρονα μεταφέρουν τη γύρη σε άλλα λουλούδια βοηθώντας έτσι στην αναπαραγωγή των φυτών. Οι σχέσεις των ζωντανών οργανισμών στη φύση έχουν διάφορες μορφές, άλλοτε συνεργασίας, άλλοτε ανταγωνισμού για την τροφή, το νερό, το χώρο. Οι πιο σημαντικές σχέσεις είναι οι τροφικές που καθορίζονται από το ποιος οργανισμός τρώει ποιον.
Μελετώντας λοιπόν αυτό, δηλαδή το ποιος τρώει ποιον ( ή όπως λέει ο λαός μας, το μεγάλο ψάρι τρώει το μικρό) μπορούμε να τοποθετήσουμε τους οργανισμούς σε μια σειρά, έτσι ώστε ο ένας να αποτελεί τροφή για τον άλλο. Η αλυσίδα αυτή λέγεται τροφική αλυσίδα.

ΤΡΟΦΙΚΕΣ ΑΛΥΣΙΔΕΣ ΚΑΙ ΤΡΟΦΙΚΑ ΠΛΕΓΜΑΤΑ

Φυτά, φυτοφάγα ζώα και σαρκοφάγα ζώα δημιουργούν μια αλυσίδα τροφής, την λεγόμενη τροφική αλυσίδα.
Στο φυσικό περιβάλλον διαπιστώνουμε ότι τα φυτά είναι περισσότερα από τα φυτοφάγα ζώα που και αυτά με τη σειρά τους είναι περισσότερα από τα σαρκοφάγα ζώα. Έτσι μπορούμε να απεικονίσουμε αυτή τη σχέση με μια πυραμίδα, που την ονομάζουμε τροφική πυραμίδα.

Είναι φανερό ότι τα φυτά βρίσκονται στη βάση της πυραμίδας και ανεβαίνοντας προς την κορυφή συναντάμε πρώτα τα φυτοφάγα και στην κορυφή τα σαρκοφάγα ζώα.
Οι τροφικές αλυσίδες και οι τροφικές πυραμίδες είναι πολύ απλές μορφές απεικόνισης των τροφικών σχέσεων. Μάλιστα στις τροφικές αλυσίδες παρουσιάζεται και ένα μεγάλο μειονέκτημα. Φαίνεται ότι ένας οργανισμός τρέφεται μόνο από ένα είδος τροφής. Στην παρακάτω δηλαδή τροφική αλυσίδα,

φαίνεται ότι το φίδι τρέφεται μόνο από ακρίδες και το γεράκι μόνο από φίδια. Αυτό όμως δε μπορεί να συμβαίνει στην πραγματικότητα!
Και επειδή κάθε οργανισμός μπορεί να τρέφεται από περισσότερα είδη τροφής και άρα να ανήκει σε πολλές τροφικές αλυσίδες, γι΄αυτό η απεικόνιση των τροφικών σχέσεων των οργανισμών στο οικοσύστημα είναι πιο σωστή και πειστική στα τροφικά πλέγματα που δείχνουν πολύ περισσότερες τροφικές σχέσεις

Το έθιμο της Μπάμπως (Γυναικοκρατία).Σέρρες.

Κάθε χρόνο, στις 8 Ιανουαρίου, στις περιοχές , Νέα Πέτρα, Μονοκκλησιά, Ανω Καμήλα και Χαρωπό του νομού Σερρών, μια διαφορετική μέρα ξημερώνει. Την ημέρα αυτή, πραγματοποιείται το έθιμο της "Μπάμπως" η "Βρεξούδια" και επειδή σ' αυτό το έθιμο κυρίαρχο ρόλο έχουν οι γυναίκες, με τους άνδρες να παραμένουν στα σπίτια τους ή να παρακολουθούν από μακριά, ονομάστηκε μεταγενέστερα "Ημέρα της Γυναικοκρατίας"
Η ημέρα αυτή είναι ημέρα τιμής στη γηραιότερη γυναίκα του χωριού (μπάμπω) που εκτελούσε κατά το παρελθόν και χρέη μαμής. Κατά την ημέρα αυτή, όλες οι παντρεμένες γυναίκες του χωριού κάτω από τους ήχους μουσικών οργάνων, (παλιότερα με τους ήχους της γκάιντας) μαζεύονται στην κεντρική πλατεία και από εκεί πορεύονται προς το σπίτι της μπάμπως για να της προσφέρουν δώρα. Στη συνέχεια, σχηματίζοντας πομπή με σκωπτικά τραγούδια, χορό και κρασί, την περιφέρουν στην πλατεία.
Κατά τη διάρκεια όλων των παραπάνω, δεν επιτρέπεται να πλησιάσει κανείς άντρας διότι τα δρώμενα είναι...ακατάλληλα για αντρικά μάτια και αυτιά. Αν, παρ' όλα αυτά, τολμήσει κάποιος να πλησιάσει, τότε οι γυναίκες τον κυνηγούν, τον καταβρέχουν και προσπαθούν να του βγάλουν ένα ρούχο, το οποίο στη συνέχεια θα δημοπρατήσουν. Μετά το πέρας της πομπής ακολουθεί γλέντι "κεκλεισμένων των θυρών" με τραγούδια, παραδοσιακά εδέσματα και πολύ κρασί μέχρι "τελικής πτώσεως".
Το έθιμο αυτό το έφεραν οι Θρακιώτισσες από την Πέτρα της Ανατολικής Ρωμυλίας και το γιορτάζουν κάθε χρόνο από την εγκατάσταση τους στη Νέα Πέτρα Σερρών. Πολύ αργότερα διαδόθηκε και σε άλλα χωριά του νομού Σερρών όπου υπήρχαν Θρακιώτες από γυναίκες της Νέας Πέτρας που εγκαταστάθηκαν εκεί, όπως είναι η Μονοκκλησιά.
Σύμφωνα με τους λαογράφους, το έθιμο έχει αρχαιοελληνικές ρίζες και θυμίζει τα "Θεσμοφόρια" και περισσότερο τα "Αλώα" που γίνονταν την ίδια εποχή.
(Πηγή:www.evdomi.gr)

Vanessa-Mae

Ο ΘΡΥΛΟΣ ΤΗΣ ΠΟΪΝΣΕΤΤΙΑΣ [ΑΛΕΞΑΝΔΡΙΝΟ]

Μια χαριτωμένη ιστορία μιλάει για για την Πεπίτα, ένα φτωχό κοριτσάκι από το Μεξικό που δεν είχε δώρο να προσφέρει στο νεογέννητο Χριστό σύμφωνα με το έθιμο των καθολικών την παραμονή των Χριστουγέννων. Καθώς η Πεπίτα πήγαινε σιγοπερπατώντας στο παρεκκλήσι με τον ξάδελφό της τον Πέντρο, η καρδιά της ήταν γεμάτη στεναχώρια παρά χαρά.
"Είμαι σίγουρος, Πεπίτα, ακόμη και το πιο ταπεινό δώρο, αν το προσφέρεις μέσα από την καρδιά σου, θα είναι ευπρόσδεκτο από τον Χριστό", είπε ο Πέντρο παρηγορητικά.
Μη γνωρίζοντας τι άλλο να κάνει, η Πεπίτα γονάτισε στην άκρη του δρόμου και μάζεψε μια χούφτα κοινά αγριόχορτα, σχηματίζοντας ένα μικρό μπουκέτο. Βλέποντας το τραχύ μάτσο των αγριόχορτων αισθάνθηκε περισσότερο στεναχωρημένη και ντροπιασμένη όσο ποτέ άλλοτε για την μηδαμινότητα της προσφοράς της. Έπνιξε ένα δάκρυ καθώς έμπαινε στο μικρό παρεκκλήσι του χωριού.
Καθώς πλησίασε το προσκύνημα, θυμήθηκε τα καλοσυνάτα λόγια του Πέντρο: "Ακόμη και το πιο ταπεινό δώρο, αν το προσφέρεις μέσα από την καρδιά σου, θα είναι ευπρόσδεκτο από τον Χριστό". Άφησε το πνεύμα της να ανυψωθεί καθώς γονάτισε για να προσφέρει το μπουκέτο της, ακουμπώντας το μπροστά στην αναπαράσταση, της σκηνής της γέννησης.
Ξαφνικά, από το μπουκέτο με τα αγριόχορτα ξεπήδησαν λαμπερά κατακόκκινα λουλούδια, και όλοι όσοι τα είδαν ήταν βέβαιοι ότι βρέθηκαν μάρτυρες ενός Χριστουγεννιάτικου θαύματος που έγινε μπροστά στα μάτια τους.
Από εκείνη την ημέρα και μετά τα λαμπερά κόκκινα λουλούδια ήταν γνωστά σαν τα λουλούδια της Άγιας Νύχτας επειδή ανθίζουν κάθε χρόνο κατα τη διάρκεια της Χριστουγεννιάτικης περιόδου.

Το Χριστουγεννιάτικο δέντρο

Πότε, πώς και γιατί χρησιμοποιήθηκε το χριστουγεννιάτικο δέντρο σαν σύμβολο;

Σύμφωνα με μερικούς ερευνητές, οι χριστουγεννιάτικες γενικά δοξασίες και παραδόσεις, αποτελούν ένα μίγμα από κατάλοιπα της λατρείας του Σατούρνο (μιας θεότητας που ταυτίζεται με τον Κρόνο) κι άλλων δοξασιών που αναμίχθηκαν με τις χριστιανικές, για να ξεχαστεί στο πέρασμα των αιώνων η αρχική τους προέλευση.
Τον 4ο αιώνα μ.Χ. η 25η Δεκεμβρίου καθιερώθηκε ως η μέρα της Γέννησης του Χριστού και ταυτόχρονα σαν η πρώτη μέρα του χρόνου. Ωστόσο υπάρχουν μαρτυρίες ότι τα Χριστούγεννα γιορτάζονταν στη Ρώμη στις 25 Δεκεμβρίου από το 336. Κι η ίδια αυτή μέρα ήταν κι η Πρωτοχρονιά.
Το δέντρο, σαν χριστουγεννιάτικο σύμβολο, χρησιμοποιήθηκε μετά τον 8ο αιώνα. Εκείνος που καθιέρωσε το έλατο σαν χριστουγεννιάτικο δέντρο ήταν, σύμφωνα με την παράδοση, ο ΄Αγιος Βονιφάτιος, που για να σβήσει την ιερότητα που απέδιδαν οι ειδωλολάτρες στη δρυ, έβαλε στη θέση του το έλατο, σαν σύμβολο χριστιανικό και ειδικότερα σαν σύμβολο των Χριστουγέννων.
Φυσικά, στο πέρασμα των αιώνων, το νόημα του χριστουγεννιάτικου δέντρου πήρε αναρίθμητες μορφές. Κι αρχικά, για να συμβολίσει την ευτυχία που κρύβει για τον άνθρωπο η γέννηση του Χριστού, άρχισε να γεμίζει το δέντρο-σύμβολο με διάφορα χρήσιμα είδη, κυρίως φαγώσιμα κι αργότερα ρούχα κι άλλα είδη καθημερινής χρήσης, συμβολίζοντας έτσι πρακτικά την προσφορά των Θείων Δώρων, για να εξελιχτεί προοδευτικά σ' ένα απαραίτητο διακοσμητικό είδος της μέρας αυτής, που αργότερα πήρε και τη θέση της "Δωροθήκης"- του χώρου δηλαδή που σ'αυτόν τοποθετούσαν οι συγγενείς και φίλοι τα δώρα τους ο ένας για τον άλλο.
Για την Αγγλία ο Τσαρλς Ντίκενς, ο συγγραφέας εκείνης της εποχής, φρόντισε να ξαναπάρουν τα Χριστούγεννα την παλιά χαρούμενη γιορταστική μορφή τους, όσο κανένας άλλος. Κι αν σήμερα σ'ολόκληρο τον κόσμο το χριστουγεννιάτικο δέντρο θυμίζει αυτή τη μέρα, αυτό σίγουρα οφείλεται στον Ντίκενς, που σε διάφορα έργα του και πιο πολύ ακόμα στις χριστουγεννιάτικες ιστορίες του, και το πασίγνωστο Κρίστμας Κάρολ, το προβάλλει σαν βασικό χριστουγεννιάτικο σύμβολο.
Στην πατρίδα μας, το χριστουγεννιάτικο δέντρο το έφεραν για πρώτη φορά στην Αθήνα οι Βαυαροί.

(το άρθρο αυτό είναι αναδημοσίευση από την ηλεκτρονική βιβλιοθήκη του Ελληνοαμερικανικού Εκπαιδευτικού ιδρύματος)

Η νηστεία των πιστών

Σαράντα ημέρες πριν τα Χριστούγεννα ξεκινούσε η νηστεία των πιστών, για να εξαγνιστούν και να είναι ψυχικά έτοιμοι να δεχθούν το μήνυμα της γέννησης του Θεανθρώπου. Σαν ιεροτελεστία γινόταν σε κάθε οικογένεια η σφαγή του γουρουνιού, το οποίο εξέτρεφαν για το σκοπό αυτό. Το γουρούνι αναλάμβαναν να σφάξουν οι άνδρες του σπιτιού την ημέρα της γιορτής του Αγίου Ιγνατίου -στις 20 Δεκεμβρίου δηλαδή - ή την παραμονή των Χριστουγέννων.
Τα μέλη της οικογένειας αντάλλαζαν μεταξύ τους ευχές. Το χοιρινό κρέας αποτελούσε λοιπόν το κύριο φαγητό στο χριστουγεννιάτικο γεύμα των κατοίκων των Προμάχων και της Σωσάνδρας, όπως άλλωστε και σήμερα. Επίσης, έφτιαχναν λουκάνικα από το γουρούνι, τα οποία κρεμούσαν μέχρι να στεγνώσουν, ενώ το λίπος του γουρουνιού το αποθήκευαν σε δοχεία και το χρησιμοποιούσαν στη μαγειρική.
Οι νοικοκυρές, συνήθως την παραμονή των Χριστουγέννων, άνοιγαν φύλλα για τον μπακλαβά και έφτιαχναν το πατροπαράδοτο αυτό γλυκό των Χριστουγέννων χρησιμοποιώντας σουσαμόλαδο. Ήταν μια διαδικασία στην οποία επιδίδονταν οι άξιες νοικοκυρές με κέφι και μεράκι. 'Eπειτα, περήφανες μοίραζαν κομμάτια από τον μπακλαβά σε φιλικά σπίτια.
Το βράδυ της παραμονής οι κάτοικοι των δυο χωριών κουβαλούσαν ξύλα από τα σπίτια τους και τα πήγαιναν στην πλατεία του χωριού τους, όπου άναβαν τη "μεγάλη φωτιά". Χαρούμενοι ξενυχτούσαν λοιπόν όλοι στη πλατεία αντικρίζοντας με θαυμασμό αυτή τη φωτιά, που συμβολίζει τη θεϊκή λάμψη που έφερε ο Χριστός με τον ερχομό του στη γη. Πρόκειται για ένα έθιμο που και σήμερα τηρούν οι κάτοικοι των χωριών αυτών με μεγάλη χαρά.
Ανυπόμονα και με διάχυτη στα πρόσωπά τους τη χαρά περίμεναν τα παιδιά να έρθουν τα μεσάνυχτα, για να χωριστούν σε παρέες και να τραγουδήσουν στα σπίτια του χωριού τα χριστουγεννιάτικα κάλαντα.

Το ζύμωμα του Χριστόψωμου

Από τις προετοιμασίες της παραμονής των Χριστουγέννων πιο χαρακτηριστική
είναι εκείνη που αναφέρεται στο ζύμωμα του χριστόψωμου. Η συνήθεια αυτή
είναι πολύ ριζωμένη στους αγρότες και τους τσοπάνηδες. Απλές και ταπεινές
νοικοκυρές κάνουν τη ζύμη με ιδιαίτερη ευλάβεια. Θεωρείται το έργο αυτό θείο,
είναι έθιμο καθαρά Χριστιανικό. Κατά τόπους φτιάχνεται σε διάφορες μορφές
το Χριστόψωμο κι έχει διαφορετικές ονομασίες όπως: "το ψωμί του Χριστού",
"Σταυροί", "βλάχες" κ.ά."

TA EΘΙΜΑ ΤΩΝ ΦΩΤΩΝ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ

Οι γιορτές τελειώνουν με τον λαμπρό εορτασμό των Φώτων σε όλη την Ελλάδα. Η πλούσια σε έθιμα ελληνική παράδοση, γιορτάζει με διαφορετικό τρόπο τα Φώτα σε κάθε γωνιά της χώρας. Γνωρίστε τα έθιμα της πατρίδας μας.
Λευκάδα: τα ιερά πορτοκάλια
Οι πιστοί συγκεντρώνονται πλάι στην θάλασσα και ο ιερέας ρίχνει το σταυρό στο νερό, όπως συμβαίνει σε πολλές περιοχές της χώρας. Όμως... στη Λευκάδα, μαζί με το σταυρό, ρίχνουν στη θάλασσα και ένα μάτσο πορτοκάλια δεμένα μεταξύ τους με σκοινί. Στη συνέχεια, τα ευλογημένα αυτά πορτοκάλια, κρεμιούνται πλάι στα εικονίσματα των εκκλησιών.
Ερμιόνη: οι ναυτικοί βουτηχτάδες
Λίγο πριν ο σταυρός πέσει στη θάλασσα, οι «βουτηχτάδες», όπως χαρακτηριστικά ονομάζονται τα παλικάρια, που πρόκειται να βουτήξουν για να πιάσουν το σταυρό, φορούν παραδοσιακές στολές παλαιών ναυτικών και γυρίζουν από σπίτι σε σπίτι τραγουδώντας. Οι νοικοκύρηδες τους καλοδέχονται με ευχές και παραδοσιακά κεράσματα και τους εύχονται καλή επιτυχία στη βουτιά, που ακολουθεί.
Καστοριά: τα ραγκουτσάρια αναβιώνουν
Ανήμερα των Φώτων στην Καστοριά αναβιώνουν τα Ραγκουτσάρια. Οι κάτοικοι φορούν τρομακτικές μάσκες για να ξορκίσουν το κακό από την περιοχή και ζητούν «αμοιβή» από τους περαστικούς για το καλό που κάνουν στην πόλη. Παρόμοιο είναι και το έθιμο «ροκατζάρια», που αναβιώνει στη Δράμα, όπου κάτοικοι με τρομακτικές μάσκες διώχνουν τα κακά πνεύματα.
Χαλκιδική: ο βασιλιάς και οι φωταράδες
Σε πολλά χωριά της Χαλκιδικής αναβιώνει ακόμη και σήμερα το έθιμο των Φωταράδων. Ο «βασιλιάς» που είναι φορτωμένος με κουδούνια ανοίγει τον χορό και τον ακολουθούν οι Φωταράδες, οι πιστοί του υπήκοοι με ξύλινα σπαθιά, που προσπαθούν να αποτρέψουν οποιονδήποτε προσπαθεί να κλέψει ένα λουκάνικο που στήνεται στην πλατεία του χωριού
Γαλάτιστα Χαλκιδικής: η καμήλα και η απαγωγή…
Πρόκειται για ένα έθιμο, που αναβιώνει αδιαλείπτως από τα τέλη του 19ου αιώνα. Τότε, κάποιος ερωτευμένος προκειμένου να απαγάγει την αγαπημένη του κάτω από τα μάτια του Τούρκου επιτρόπου, σκαρφίστηκε ένα μοναδικό κόλπο. Έστησε ένα γλέντι στο χωριό και παράλληλα έφτιαξε το ομοίωμα μιας καμήλας μέσα στο οποίο κρύφτηκε ο ίδιος και οι απαγωγείς φίλοι του που μπήκαν στο σπίτι, έκλεψαν την κοπέλα και την φυγάδευσαν κάτω από το ομοίωμα της καμήλας. Σήμερα, το έθιμο αναβιώνει με το ομοίωμα της καμήλας να γυρνά στο χωριό και με 6 άνδρες να κρύβονται από κάτω χορεύοντας και τραγουδώντας.
Άγιος Πρόδρομος Χαλκιδικής: οι φούταροι και τα ρόπαλα
Πλούσια σε έθιμα των Φώτων, η Χαλκιδική αναβιώνει το έθιμο των φούταρων στον Άγιο Πρόδρομο. Την παραμονή των Φώτων, κάποια παλικάρια, οι φούταροι, λένε τα κάλαντα και αντί για χρήματα, οι νοικοκύρηδες τους δίνουν κρέας και λουκάνικα. Την ημέρα του Αϊ Γιαννιού, οι φούταροι χορεύουν στην πλατεία του χωριού. Όταν κάνουν διάλειμμα και βγαίνουν από τον κύκλο του χορού, αρπάζουν ένα ρόπαλο και μόλις ξαναμπαίνουν στο χορό, πετούν τα ρόπαλα ψηλά και σφυρίζουν για να σηματοδοτήσουν το τέλος των γιορτών.
Δράμα: τα μπαμπούγερα και η στάχτη
Αποτελεί ένα από τα πιο ενδιαφέροντα έθιμα, που θα συναντήσετε στη Δράμα αυτές τις ημέρες. Την παραμονή των Φώτων, οι γυναίκες παίρνουν στάχτη από το τζάκι και την σκορπίζουν με το δεξί χέρι μέσα στο σπίτι, προφέροντας ξόρκια για να φύγουν οι καλικάντζαροι. Ανήμερα των Φώτων και μετά τον αγιασμό των υδάτων, κάποιοι κάτοικοι –τα μπαμπούγερα-φορούν προβιές ζώων, στέκονται απέξω από την εκκλησία και κρατούν ένα σακούλι (υποτίθεται γεμάτο με στάχτη) για να χτυπούν με αυτό όποιους συναντούν και να φοβερίζουν τους καλικάντζαρους!
Δράμα: οι αράπηδες και ο Μεγαλέξανδρος
Το έθιμο των αράπηδων μας ταξιδεύει πολλά χρόνια πίσω, τότε που οι νέγροι πολεμιστές του Μεγάλου Αλεξάνδρου, λέγεται, πως με τους αλαλαγμούς τους κατάφεραν να φοβερίσουν και να διώξουν τους ελέφαντες των Ινδών αντιπάλων. Σήμερα, οι κάτοικοι της περιοχής, ντύνονται με προβιές ζώων, φορούν κουδούνια και χορεύουν στο δρόμο για να διώξουν τα κακά πνεύματα και τους καλικάντζαρους. Το έθιμο αυτό, αναβιώνει και σε αρκετές περιοχές της Καβάλας.
Θεσσαλία: τα ποτάμια και το ράντισμα
Σε πολλά χωριά της Θεσσαλίας, όπου υπάρχουν ποτάμια, οι κάτοικοι παίρνουν τα εικονίσματα από την εκκλησία και τα μεταφέρουν στο ποτάμι. Εκεί, μέσα στα παγωμένα νερά των ποταμών, ρίχνουν τον σταυρό και με αυτόν ραντίζουν τα εικονίσματα, τα οποία στη συνέχεια επιστρέφουν στην εκκλησία ενώ συνηθίζουν να ραντίζουν με το ευλογημένο νερό και τα χωράφια για να έχουν καλή σοδιά. Σε αρκετά χωριά της Θεσσαλίας, βουτούν ολόκληρη την εικόνα μέσα στο ποτάμι!
Δωδεκάνησα: οι βουτηχτάδες κρατούν την ανάσα τους
Σε πολλά Δωδεκάνησα αλλά κυρίως στη Σύμη και την Κάλυμνο, οι «βουτηχτάδες», όσοι δηλαδή βουτούν να πιάσουν το σταυρό αψηφώντας τις χαμηλές θερμοκρασίες του νερού της θάλασσας, κρατούν την ανάσα τους για να μείνουν όσο το δυνατόν περισσότερο κάτω από το κρύο νερό. Και φυσικά, όσο διαρκεί η παγωμένη βουτιά, οι ψαράδες των νησιών με τις βάρκες τους, σχηματίζουν έναν προστατευτικό κλοιό γύρω από τους βουτηχτάδες, που θεωρούνται οι τυχεροί της νέας χρονιάς που μόλις μπήκε.

ΠΗΓΗ:www.fimotro.blogspot.com

ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ

AFRIKA

Μελέτη ερευνητών...

Μελέτη που έκαναν ερευνητές του Πανεπιστημίου της Καλιφόρνιας Σαν Ντιέγκο, και δημοσίευσαν οι Τάιμς Λονδίνου και η Τέλεγκραφ εκτιμά ότι ο ανθρώπινος εγκέφαλος κατακλύζεται από πληροφορίες που αντιστοιχούν σε 34 GB (gigabytes), ποσότητα που μπορεί να υπερφορτώσει ένα φορητό υπολογιστή σε μια εβδομάδα.
Οι πληροφορίες έρχονται μέσω κινητών, διαδικτύου, ηλεκτρονικού ταχυδρομείου, τηλεόρασης, ραδιόφωνου, εφημερίδων, βιβλίων κλπ και αναλογούν σε 100.500 λέξεις το δωδεκάωρο ή 23 λέξεις ανά δευτερόλεπτο.
Βέβαια δεν επεξεργαζόμαστε όλον αυτόν τον όγκο πληροφοριών αλλά σίγουρα αποτελούν ανασταλτικό παράγοντα ώστε να υπάρξει συλλογισμός και βαθύτερη σκέψη.

Εκδρομές λοιπόν στη μητέρα φύση....για να ξεμπλοκάρουμε το μυαλό μας.

ΚΑΛΑ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ.

Χριστουγεννιάτικες ευχές σας στέλνω μαθητές μου,
σε σας που αγαπώ πολύ και είστε στην καρδιά μου.
ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ-ΧΡΟΝΙΑ ΚΑΛΑ-ΧΡΟΝΙΑ ΕΥΤΥΧΙΣΜΕΝΑ.


ΜΕ ΤΟ ΝΑ ΠΑΙΡΝΕΙΣ,ΓΕΜΙΖΟΥΝ ΤΑ ΧΕΡΙΑ ΣΟΥ.ΜΕ ΤΟ ΝΑ ΔΙΝΕΙΣ ΓΕΜΙΖΕΙ Η ΚΑΡΔΙΑ ΣΟΥ.ΜΕ ΤΟ ΝΑ ΚΑΝΕΙΣ ΑΡΜΟΝΙΚΑ ΚΑΙ ΤΑ ΔΥΟ,ΓΕΜΙΖΕΙ Η ΖΩΗ ΣΟΥ.
ΣΑΣ ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ ΠΟΛΥ ΠΟΥ ΓΕΜΙΖΕΤΕ ΤΗΝ ΖΩΗ ΜΟΥ.....

Merry Christmas

Δώρα γι αυτούς που αγαπάμε....Χριστούγεννα...

Δώρο: οτιδήποτε δίνεται εκούσια χωρίς την απαίτηση ανταλλάγματος , οτιδήποτε χαρίζετε από ένα πρόσωπο σε άλλο ως ένδειξη φιλίας, εύνοιας ή τιμής με συγκεκριμένη αφορμή (Γ. Μπαμπινιώτη, Λεξικό της Νέας Ελληνικής Γλώσσας).

ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝΤΙΚΗ ΕΚΔΡΟΜΗ ΣΤΟΝ ΥΜΗΤΤΟ

ΚΕΝΤΡΟ ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝΤΙΚΗΣ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗΣ ΑΡΓΥΡΟΥΠΟΛΗΣ

ΤΙΤΛΟΣ :
ΤΟ ΔΑΣΟΣ - ΤΟ ΠΕΡΙΑΣΤΙΚΟ ΠΡΑΣΙΝΟ
ΥΜΗΤΤΟΣ
Το όνομά του είναι πανάρχαιο και ανήκει στην ειδική κατηγορία αρχαίων τοπωνυμίων, τα οποία έχουν καταλήξεις σε -σσός και -ττός και που, ανάλογα τον μελετητή, ονομάζονται «προελληνικά» ή «πελασγικά». Άλλα παρόμοια αρχαία τοπωνύμια στην Αττική είναι τα Λυκαβηττός, Αρδηττός, Σφηττός, Γαργηττός, Βριλησσός, Κηφισσός κ.α.
Ο Υμηττός και ιδιαίτερα το βορειοανατολικό τμήμα του λέγεται και «Τρελός». Στην παλιά Αθήνα μάλιστα έλεγαν ότι «στην Αθήνα ο ήλιος ανατέλλει από τον Τρελό και δύει στο Δαφνί» (όπου το τρελοκομείο).
Η υψηλότερη κορυφή του είναι 1026 μέτρα και οι διαστάσεις του είναι: μέγιστο μήκος 20 χιλιόμετρα, μέγιστο πλάτος 5 χλμ και περίμετρος 65 χλμ. Η ανατολική του πλευρά προς τα Μεσόγεια είναι απότομη κι έχει δύο μεγάλα ρέματα. Η δυτική πλευρά προς την Αθήνα είναι το ίδιο απότομη με αρκετές απότομες ρεματιές.
Ο Υμηττός δεν έχει πολλές πηγές, λόγω της σύνθεσης και της διάταξης των πετρωμάτων του. Όπου υπάρχουν, όμως και κυρίως στους δυτικούς πρόποδες, έχουν ιδρυθεί μοναστήρια στην περίοδο του Βυζαντίου. Οι πηγές Καλοπούλα (αρχ. Κυλλού Πήρα) και Μονής Καισαριανής θεωρούνται οι πηγές του Ιλισσού. Με τις πρόσφατες γεωλογικές έρευνες (λόγω της κατασκευής του μετρό) έχει διευκρινιστεί ότι ο ποταμός Ηριδανός, που περνάει υπογείως από το κέντρο της Αθήνας, δεν έχει την πηγή του στον Υμηττό αλλά στον Λυκαβηττό.
Στον Υμηττό είναι και το ωραιότερο από άποψη εξωτερικού διάκοσμου σπήλαιο της Αττικής. Ονομάζεται «Κουτούκι». Η πρώτη κατάβαση σ' αυτό πραγματοποιήθηκε το 1928. Έχει αξιοποιηθεί τουριστικά και ανήκει στον ΕΟΤ. Η πρόσβαση γίνεται από την Παιανία από ασφαλτοστρωμένο δρόμο 3,5 χλμ.
Ήδη από την κλασική αρχαιότητα ο Υμηττός δεν ήταν δασωμένος, όπως η Πεντέλη και η Πάρνηθα. Την βλάστησή του αποτελούσαν θάμνοι και φρύγανα. Οι αρχαίοι έβγαζαν περίφημο μέλι γι' αυτό και ο Υμηττός χαρακτηριζόταν ως ευβότανος και μελισσόβοτος. Είναι πιθανό (και λογικό) στην προϊστορική εποχή ο Υμηττός να είχε δάση. Επειδή όμως είχε κοντά του πολλούς οικισμούς και ιδιαίτερα την Αθήνα, φαίνεται ότι ξυλεύτηκε εντατικά από πολύ νωρίς. Ξύλευση, αυταναφλέξεις και εμπρησμοί των δασών σε συνδυασμό με την διάβρωση και την φτωχή υδρολογία του είχαν σαν αποτέλεσμα τα εδάφη του Υμηττού να γίνουν αβαθή, ξηρά και βραχώδη και να καλυφθούν από την μεσογειακή μακία. Ο Πλάτωνας περιγράφει πολύ παραστατικά στον Τίμαιο πως η Αττική από καταπράσινος παράδεισος κατάντησε να μοιάζει με σκελετό.
Τα φυσικά δάση με πεύκα (χαλέπιο και τραχεία) είναι ελάχιστα στον Υμηττό και στην πραγματικότητα αποτελούν συστάδες. Τα πεύκα που βλέπουμε, κυρίως στην πλευρά προς το Λεκανοπέδιο, προέρχονται από αναδασώσεις. Γενικά για την χλωρίδα του Υμηττού έχουν καταγραφεί 654 είδη (taxa) με ευρύτατη φυσική κάλυψη από θάμνους πουρνάρια, αγριελιές, κουτσουπιές, χαρουπιές. σχίνους, κουμαριές, μυρτιές, φιλίκια, αγριελιές, φρύγανα (θυμάρια, ασπάλαθους) και αγριολούλουδα (3 ενδημικά).
Η πανίδα του Υμηττού περιλαμβάνει αλεπούδες, λαγούς, ασβούς, νυφίτσες, σκαντζόχοιρους, αρουραίους, πετροκούναβα και πάνω από 100 είδη πουλιών, τα οποία φωλιάζουν ή είναι εποχιακοί επισκέπτες. Πολλές φορές μου έχουν πεταχτεί μέσα από τους θάμνους πέρδικες στην περιοχή πάνω από την Μονή Αστερίου.
Ξεχωριστή παρουσία στον Υμηττό είναι αυτή της Φιλοδασικής Ένωσης Αθηνών, η οποία αναμόρφωσε πλήρως μία έκταση 6.400 στρεμμάτων που είχε ερημώσει από τα λατομεία, τις πυρκαγιές και την ξύλευση στην Κατοχή. Με κέντρο την αναστυλωμένη Μονή Καισαριανής η περιοχή αυτή έχει χαρακτηριστεί Αισθητικό Δάσος με νομοθετική ρύθμιση.
Σήμερα ο Υμηττός αποτελεί αντικείμενο μιας πολύ επιθετικής οικιστικής εξάπλωσης, με πρωταγωνιστές τους καταπατητές, τους συνεταιρισμούς, την Εκκλησία και τους δήμους. Ταυτόχρονα αποτελεί θύμα των κάθε λογής «Ελληναράδων» που τον γεμίζουν ανεξέλεγκτα με σκουπίδια και μπάζα, προσάναμμα για μεγάλες πυρκαγιές όπως αποδείχτηκε με την πρόσφατη φωτιά.

ΟΙ ΝΟΜΟΙ ΤΟΥ ΣΟΛΩΝΑ

Τα νομοθετικά μέτρα του Σόλωνα ήταν πολύ τολμηρά, αλλά και δραστικά. Τα σπουδαιότερα από αυτά ήταν τα εξής:

α) Κατάργησε τη διαίρεση των πολιτών σε τάξεις ανάλογα με την καταγωγή τους και καθιέρωσε νέα διαίρεση με βάση το εισόδημα. Έτσι οι πολίτες διαιρέθηκαν σε 4 τάξεις: πεντακοσιομέδιμνοι, ιππείς, ζευγίτες, θήτες. Ανάλογα με την τάξη ρυθμίζονταν τα δικαιώματα και οι υποχρεώσεις των πολιτών.

β) Με τη "σεισάχθεια" (αποτίναξη των βαρών) εξάλειψε τα χρέη.

γ) Ίδρυσε την εκκλησία του δήμου, δηλ. τη συνέλευση του λαού.

δ) Ίδρυσε τη βουλή των τετρακοσίων.

ε) Καθόρισε τον αριθμό των αρχόντων σε εννέα.

στ) Ίδρυσε την Ηλιαία, την οποία αποτελούσαν 6.000 δικαστές κ.λ.π.

Κλεισθένης

Ο Κλεισθένης ήταν Αθηναίος πολιτικός με δράση στο τέλος του 6ου αι. π.Χ. Μετά την έξωση του Πεισίστρατου, ανέλαβε να μεταρρυθμίσει το πολίτευμα της Αθήνας και να το καταστήσει δημοκρατικότερο. Χώρισε τους Αθηναίους σε 10 φυλές με δέκα δήμους η καθεμιά. Σε κάθε φυλή φρόντισε να ανήκουν πολίτες από διάφορες περιοχές της Αττικής και έτσι οι πλούσιοι ευγενείς έπαψαν να αποτελούν μόνοι τους μια ισχυρή τάξη και αναμίχθηκαν με τους υπόλοιπους συμπολίτες τους. Ο Κλεισθένης έδωσε όλη την εξουσία στην εκκλησία του δήμου. Από αυτήν εκλέγονταν και οι 10 στρατηγοί που διοικούσαν όχι μόνο το στρατό αλλά και το ίδιο το κράτος. Η βουλή των 400 του Σόλωνα αντικαταστήθηκε από νέα βουλή με 500 βουλευτές. Αυτοί έβγαιναν κάθε χρόνο με κλήρο 50 από κάθε φυλή. Έτσι, όλοι οι πολίτες είχαν πιθανότητα να γίνουν κάποτε βουλευτές. Έργο της βουλής ήταν να προετοιμάζει τα θέματα που θα συζητούσε η εκκλησία του δήμου. Επίσης, ο Κλεισθένης, για να προστατέψει το νέο πολίτευμα, καθιέρωσε τον οστρακισμό. Κάθε πολίτης έγραφε πάνω σε ένα κομμάτι από σπασμένο αγγείο (όστρακο) το όνομα του πολιτικού που τον θεωρούσε πιο επικίνδυνο για τη δημοκρατία. Μετρούσαν κατόπιν τα όστρακα και εξόριζαν για 10 χρόνια όποιον είχε συγκεντρώσει 6 χιλιάδες όστρακα με το όνομά του. Έτσι γεννήθηκε στην Αθήνα η δημοκρατία, το πολίτευμα που δίνει σε όλους του πολίτες το δικαίωμα αλλά και το καθήκον να συμμετέχουν στη διακυβέρνηση του κράτους. Η δημοκρατία ήταν μια από τις πιο σημαντικές κατακτήσεις των αρχαίων Ελλήνων. Έτσι έπαψαν η συγγένεια και η καταγωγή να παίζουν ρόλο στην πολιτική ζωή της Αθήνας. Με το μέτρο αυτό ο Κλεισθένης <<έδωσε την πολιτεία στον λαό>>, όπως έγραψε αργότερα ο Αριστοτέλης.

Γιορτή 17ης Νοέμβρη.

17η ΝΟΕΜΒΡΙΟΥ

Το χρονικό της εξέγερσης
• Oι πρώτες αντιδράσεις υπήρξαν στις 14 Φεβρουαρίου 1973 ενάντια στο Ν. 1374, που θέλησε να περάσει η χούντα και αναφερόταν στην υποχρεωτική στράτευση των φοιτητών που ανέπτυσαν συνδικαλιστική δράση κατά τη διάρκεια των σπουδών τους, με αποτέλεσμα τη συγκέντρωση των φοιτητών στο Πολυτεχνείο. Η αστυνομία παραβιάζοντας το πανεπιστημιακό άσυλο συνέλαβε 11 φοιτητές, ενώ άλλοι 100 τουλάχιστον αναγκάστηκαν να διακόψουν τις σπουδές τους και να στρατευθούν.
• Εννιά μέρες μετά τα πρώτα γεγονότα, στις 23 Φλεβάρη η κατάληψη της Νομικής κατέληξε στη βίαιη επέμβαση της αστυνομίας, γεγονός όμως που αντί να κάμψει την αγωνιστικότητα των φοιτητών την ενισχύει.

• Στις 4 Νοεμβρίου το μνημόσυνο του Γέρου της Δημοκρατίας εξελίσσεται σε διαδήλωση. Η αστυνομία ανίκανη να αντιδράσει πυροβολεί στον αέρα.
• Την Τετάρτη, 14 Νοεμβρίου, η ψευδής είδηση ότι οι φοιτητές στο Πολυτεχνείο συγκρούονται με την αστυνομία, προκαλεί την αντίδραση της Νομικής. Συγκροτείται διαδήλωση η οποία σπάει τον κλοιό της αστυνομίας και μπαίνει στο Πολυτεχνείο. Αποφασίζεται αρχικά αποχή και τελικά κατάληψη του Ιδρύματος. Ακούγονται τα πρώτα συνθήματα «Ψωμί-παιδεία-ελευθερία», «20% για την παιδεία» και «Κάτω η χούντα».
• Στις 15 Νοεμβρίου, αρχίζει να εκπέμπει ο ραδιοφωνικός σταθμός του Πολυτεχνείου στους 1.050 χιλιόκυκλους. Η ανταπόκριση του κόσμου ξεπερνά κάθε προσδοκία και για πρώτη φορά δημιουργείται η πεποίθηση ότι η χούντα μπορεί να πέσει. Ταυτόχρονα οι συνελεύσεις δίνουν και το ιδεολογικό στίγμα του αγώνα.
• Την Παρασκευή 16 Νοεμβρίου η κατάληψη έχει εξελιχθεί σε εξέγερση. Το καθεστώς επιτίθεται στο πλήθος με κλομπ, δακρυγόνα και σφαίρες ντουμ-ντουμ για να το διαλύσει. Όσοι μένουν ανάβουν φωτιές για να εξουδετερώσουν τα δακρυγόνα και στήνουν οδοφράγματα. Με την αστυνομία ανίκανη να εισέλθει στο Πολυτεχνείο αποφασίζεται η επέμβαση του στρατού. Τρία άρματα μάχης λαμβάνουν θέση στις πλαϊνές και στην κεντρική είσοδο. Η έκκληση της Συντονιστικής Επιτροπής για διαπραγματεύσεις απορρίπτεται.
• Στις 17 Νοεμβρίου, στις 3 τα ξημερώματα, το τανκ λαμβάνει εντολή να εισβάλει στο Πολυτεχνείο. Πέφτει στην πύλη παρασέρνοντας τους φοιτητές που ήταν πάνω σε αυτή. Τα ΛOΚ, η αστυνομία και οι μυστικοί εισβάλλουν στο Πολυτεχνείο και κυνηγούν τους φοιτητές. Oι κάτοικοι των γύρω πολυκατοικιών τους προσφέρουν άσυλο. Η δικτατορία δηλώνει 34 νεκρούς και 840 συλλήψεις. Με τη μεταπολίτευση δηλώθηκαν άλλες 21 τουλάχιστον περιπτώσεις θανάσιμου τραυματισμού και τουλάχιστον 2.400 συλλήψεις. Πολλοί φοιτητές φοβούμενοι την σύλληψη, αν και βαριά τραυματισμένοι, αρνούνται τη μεταφορά τους στο νοσοκομείο.
• Στις 25 Νοεμβρίου ο Γ. Παπαδόπουλος ανατρέπεται με πραξικόπημα. O Ιωαννίδης που τον «διαδέχεται» επιβάλλει ένα ακόμα σκληρότερο καθεστώς.
• Στις 24 Ιουλίου 1974 η δικτατορία πέφτει...

Δεκαδικοί αριθμοί

Ο δεκαδικός αριθμός αποτελείται από δύο μέρη : τον ακέραιο αριστερά από το κόμμα και το δεκαδικό μέρος (το μέρος που είναι μικρότερο από τη ακέραιη μονάδα) δεξιά από το κόμμα. Το πρώτο ψηφίο δεξιά από το κόμμα είναι τα δέκατα,

το δεύτερο τα εκατοστά και το τρίτο τα χιλιοστά π.χ 123, 645 ο ακέραιος είναι ο 123 και το δεκαδικό μέρος το 645.

1= εκατοντάδα, 2=δεκάδες, 3= μονάδες : ακέραιο μέρος

6=δέκατα, 4=εκατοστά, 5=χιλιοστά : δεκαδικό μέρος.

Η ΕΚΔΡΟΜΗ ΜΑΣ ΣΤΟ ΜΟΥΣΕΙΟ ΑΡΧΑΙΟΛΟΓΙΑΣΚΑΙ ΙΣΤΟΡΙΑΣ ΤΗΣ ΤΕΧΝΗΣ

Οι διδακτικές συλλογές του Μουσείου Αρχαιολογίας και Ιστορίας της Τέχνης, που οφείλονται σε δωρεές μουσείων, εφορειών αλλά και ιδιωτών, άρχισαν να δημιουργούνται με τη μέριμνα των καθηγητών της Αρχαιολογίας του Πανεπιστημίου Αθηνών ήδη από τις αρχές του 20ου αιώνα. Το 1941 συγκροτήθηκε το "Παράρτημα Διδακτικών Συλλογών Αρχαιολογίας" που μετονομάστηκε σε "Μουσείο Αρχαιολογίας και Ιστορίας της Τέχνης" το 1986. Το Μουσείο στην τωρινή του μορφή, σε χώρους του β΄ και γ΄ ορόφου του κτηρίου της Φιλοσοφικής Σχολής εγκαινιάστηκε το 1994. Οι δώδεκα συλλογές του, που συνεχώς εμπλουτίζονται, έχουν διδακτικό χαρακτήρα και αποβλέπουν στην πρακτική άσκηση των φοιτητών και την εξοικείωσή τους με τα αρχαιολογικά ευρήματα, τα υλικά και τις τεχνικές κατασκευής. Από το 2004 λειτούργησε το Αρχαιολογικό Πάρκο σε ειδικά διαμορφωμένο ημιυπαίθριο χώρο της Πανεπιστημιούπολης όπου στεγάστηκαν ευρήματα από τις ανασκαφές που διεξήγαγε η Γ΄ Εφορεία Προϊστορικών και Κλασικών Αρχαιοτήτων κατά την κατασκευή του μητροπολιτικού σιδηροδρόμου της Αθήνας.

ΣΠΑΡΤΗ

Το πολίτευμα της Σπάρτης
Το πολίτευμα της Σπάρτης λέγεται ότι είναι έργο του Λυκούργου που πιθανόν να έζησε τον 8ο π.Χ. αιώνα. Σύμφωνα με την παράδοση αφού παρουσίασε τους νόμους του, έβαλε τους Σπαρτιάτες να ορκιστούν ότι δεν θα τους αλλάξουν μέχρι να γυρίσει από κάποιο ταξίδι. Ο Λυκούργος με την θέληση του δεν επέστρεψε ποτέ και οι νόμοι του παρέμειναν σε ισχύ 500 χρόνια.
Υπήρχαν τρεις τάξεις :
Οι είλωτες.
Οι περίοικοι.
Οι Σπαρτιάτες.
Δικαίωμα ψήφου είχαν μόνο οι άνδρες.
Σε καιρό πολέμου οι γυναίκες αναλάμβαναν στην πράξη την διοίκηση.
Οι Σπαρτιάτες εξέλεγαν :
Τους εφόρους.
Την Γερουσία.
Επικεφαλής ήταν οι δύο βασιλείς. Το αξίωμα ήταν κληρονομικό. Σε καιρό ειρήνης οι βασιλείς δεν είχαν καμία εξουσία αλλά μόνο γόητρο. Σε καιρό πολέμου ήταν αρχηγοί του στρατού.
Είλωτες
Ονομάζονταν έτσι οι δούλοι που ανήκαν στο κράτος της Σπάρτης στην αρχαιότητα. Σύμφωνα με τους αρχαίους συγγραφείς, ήταν οι παλαιότεροι κάτοικοι της λακωνίας τους οποίους υποδούλωσαν οι Δωριείς κατά τη κάθοδο τους (πιθανόν Αχαιοί).
Η ζωή τους ήταν σκληρή, καθώς αναγκάζονταν να καλλιεργούν την γη και κάνουν όλες τις δύσκολες δουλειές, αλλά και να συμμετέχουν στους πολέμους.
Οι είλωτες μπορούσαν να απελευθερωθούν σαν ανταμοιβή για τις υπηρεσίες τους. Ποτέ όμως δεν αποκτούσαν πολιτικά δικαιώματα.
Ήταν αριθμητικά πολύ περισσότεροι από τους Σπαρτιάτες, γι’ αυτό το σπαρτιατικό κράτος κρατούσε σκληρή στάση απέναντί τους. Κατά τη διάρκεια της σπαρτιατικής ιστορίας επαναστάτησαν επανειλημένα, όλες όμως οι εξεγέρσεις τους κατεστάλησαν με ιδιαίτερη αγριότητα.
Περίοικοι
Ασχολούνταν με την γεωργία ή το εμπόριο. Ήταν ελεύθεροι αλλά δεν είχαν ανάμιξη με την διοίκηση. Ήταν οι κάτοικοι των πόλεων και των χωριών που βρισκόταν υπό την κυριαρχία των Σπαρτιατών.
Κοινωνική διάρθρωση
Όλοι οι άνδρες έπρεπε να εργάζονται εκτός από τους εφόρους και τους γερουσιαστές. Ακολουθούσαν το επάγγελμα του πατέρα τους. Όλοι οι άνδρες έπρεπε να υπηρετήσουν την στρατιωτική τους θητεία.
Η κοινωνία ήταν προσανατολισμένη στην στρατιωτική αποτελεσματικότητα. Εκτός από τους άνδρες στρατιωτική εκπαίδευση έπαιρναν και οι γυναίκες. Τα ασθενικά μωρά θανατώνονταν στον Ταΰγετο.
Οι γυναίκες είχαν πολύ μεγάλη ελευθερία για τα ισχύοντα σττην Αρχαία Ελλάδα.
Τα παιδιά που γεννούσαν οι γυναίκες ανήκαν στην πολιτεία.

Ο Μέλας Ζωμός

Στην Αρχαία Λακεδαίμονα από την εποχή του βασιλιά και νομοθέτη Λυκούργου κατά τον 8ον π.Χ. αιώνα, γινόντανε στην Λακωνία τα κοινά συσσίτια κατά τα οποία λαός και στρατός τρώγανε τον περίφημο Μέλανα Ζωμό. Σφάζανε το χοίρο και φρόντιζαν με μεγάλη επιμέλεια να μαζέψουν το αίμα του μέχρι ρανίδος. Το αίμα ανακάτευαν με ξύδι για να μην πήξη. Κατόπιν τηγάνιζαν κρέας και λίπος και μέσα σ’ αυτό έριχναν νερό. Μόλις το νερό άρχιζε να βράζει ανακάτευαν μέσα σ’ αυτό αλεύρι κρίθινο και προσέθεταν λίγο-λίγο το αίμα με το ξύδι. Εν συνεχεία και ενώ συνέχιζε το βράσιμο ρίχνανε νερό ώστε να διατηρείται πάντα αραιά πηχτό, υδαρές. Όταν το παρασκεύασμα δεν απορροφούσε άλλο νερό εσήμαινε πως είχε βράσει και ήταν κατάλληλο για σερβίρισμα. Αυτό βέβαια το φαγητό με ξύδια μέσα, με αίμα, με λίπη και αλεύρια βρασμένα ήταν πολύ βαρύ. Για τους μακρινούς όμως προγόνους μας που κάνανε πολύ σκληρή και φυσική ζωή ήταν το πιο αγαπημένο τους φαγητό. Όταν αργότερα άλλαξαν τα πράγματα και σταματήσανε τα κοινά συσσίτια, οι κάτοικοι της Λακεδαίμονος και της Μάνης διατηρούσαν στα σπίτια τους δυο-τρία γουρούνια (χοιρινά), και παρασκεύαζαν στο σπίτι πλέον τον Μέλανα Ζωμόν.

ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΗ ΕΚΔΡΟΜΗ

Δ1,Δ2 10/11/09 ΤΡΙΤΗ
10-11:30’ 1ε
ΕΚΠ/ΚΟ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΣΤΟ ΜΟΥΣΕΙΟ ΑΡΧΑΙΟΛΟΓΙΑΣ ΚΑΙ ΙΣΤΟΡΙΑΣ ΤΗΣ ΤΕΧΝΗΣ ΣΤΗ ΦΙΛΟΣΟΦΙΚΗ ΣΧΟΛΗ.
<<ΓΝΩΡΙΜΙΑ ΜΕ ΤΟ ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝ ΤΟΥ ΠΑΡΕΛΘΟΝΤΟΣ,ΠΟΛΕΙΣ, ΖΩΑ ΚΑΙ ΑΝΘΡΩΠΟΙ>>.

Προπαίδεια‏...πάμε.

http://www.multiplication.com/flash/ClassCapers.swf

ΚΑΝΕ ΚΛΙΚ ΣΤΗΝ ΠΙΟ ΠΑΝΩ ΔΙΕΥΘΥΝΣΗ.

ΚΑΛΗ ΠΡΟΠΟΝΗΣΗ.

ΠΑΙΔΟΡΑΜΑ (ΦΥΤΕΜΑ ΛΑΧΑΝΙΚΩΝ)

ΤΟ ΔΩΡΑΚΙ ΑΠΟ ΤΟ ΠΑΙΔΟΡΑΜΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΤΑΞΗ ΜΑΣ

ΤΑ ΔΥΟ ΤΜΗΜΑΤΑ ΜΑΖΙ.

ΤΑ ΣΚΑΛΙΣΤΗΡΙΑ ΨΗΛΑ...

ΛΙΓΑ ΛΟΓΙΑ ΠΡΙΝ ΤΟ ΦΥΤΕΜΑ...

ΕΤΟΙΜΑ ΤΑ ΜΑΡΟΥΛΑΚΙΑ ΓΙΑ ΦΥΤΕΜΑ...

ΠΑΙΧΝΙΔΙ ΠΡΙΝ ΤΗΝ ΕΡΓΑΣΙΑ...

ΕΝΑ ΦΡΕΣΚΟΦΥΤΕΜΕΝΟ ΜΑΡΟΥΛΑΚΙ..

ΣΚΑΛΙΣΤΗΡΙΑ...

...ΚΑΙ ΠΟΤΗΣΤΗΡΙΑ...ΕΤΟΙΜΑ.

28 ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ 1940 ΤΟ ΟΧΙ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ

ΑΠΙΘΑΝΟ ΒΙΝΤΕΟ..

ΔΩΣΤΕ ΒΑΣΗ.....

ΠΑΜΕ ΤΡΑΓΟΥΔΑΚΙ...

ΚΟΝΤΡΑ ΣΤΙΣ ΒΡΟΧΕΣ ΚΑΙ ΣΤΙΣ ΚΑΤΑΙΓΙΔΕΣ ΕΜΕΙΣ ΜΕ ΕΝΑ ΤΡΑΓΟΥΔΑΚΙ...

ΒΡΟΧΕΣ ΚΑΙ ΚΑΤΑΙΓΙΔΕΣ

Η Καταιγίδα είναι ένα μετεωρολογικό φαινόμενο που συνοδεύεται από αστραπές, κεραυνούς, μερικές φορές χαλάζι και πάντα με έντονη βροχόπτωση και ισχυρούς ανέμους.
Για να δημιουργηθεί μια καταιγίδα πρέπει να εκπληρώνονται κάποιες προϋποθέσεις που είναι ακριβώς εκείνες του ασταθή και υγρού καιρού. Η πιο σημαντική από αυτές είναι να συμβεί μία μεγάλη διαφορά θερμοκρασίας ανάμεσα στο έδαφος και στην ανώτερη ατμόσφαιρα, δηλαδή η καθ΄ ύψος θερμοκρασία πρέπει να μειώνεται έντονα σταδιακά με ρυθμό τουλάχιστον 0,6 βαθμούς Κέλβιν ανά 100 μέτρα. Έτσι η αέρια μάζα που θερμαίνεται έχει ως συνέπεια να ανυψώνεται αφού είναι πιο ζεστή και επομένως πιο ελαφριά από ότι ο περιβάλλων αέρας της. Έτσι συνεχίζει να ανεβαίνει στην ατμόσφαιρα. Ένας άλλος εξίσου σημαντικός παράγοντας για την δημιουργία μιας καταιγίδας είναι η ύπαρξη αυξημένης υγρασίας στα κατώτερα στρώματα της ατμόσφαιρας,κοντά στο έδαφος. Και για να αρχίσει να ανεβαίνει η υγρή και θερμή αέρια μάζα χρειάζεται ένα "σπρώξιμο" προς τα πάνω.
Αστραπή ονομάζεται η λάμψη της ηλεκτρικής αυτής εκκένωσης.
Βροντή ονομάζεται ο κρότος που συνοδεύει αυτή την εκκένωση.
Κεραυνός ή αστροπελέκι ονομάζεται ιδιαίτερα η εκκένωση που συμβαίνει μεταξύ νέφους και επιφάνειας Γης (στη ξηρά ή στη θάλασσα). Άν το καταιγιδοφόρο νέφος βρίσκεται πολύ μακριά πιθανώς η βροντή να μην ακουσθεί.

Τα ρολόγια μια ώρα πίσω.

Τα ξημερώματα της Κυριακής, 25ης Οκτωβρίου 2009, λήγει η εφαρμογή του μέτρου της θερινής ώρας και επανέρχεται η κανονική. Έτσι, στις 04.00 το πρωί της Κυριακής, οι δείκτες των ρολογιών θα πρέπει να μετακινηθούν μία ώρα πίσω, και θα δείξουν 03.00. Η χειμερινή ώρα θα ισχύσει έως τις 28 Μαρτίου του 2010, ημέρα κατά την οποία θα εκκινήσει η νέα θερινή ώρα, μέχρι τις 31 Οκτωβρίου του 2010. Σημειώνεται πως το μέτρο της θερινής ώρας, εφαρμόζεται σε όλα τα κράτη -μέλη της ΕΕ. Στόχος της αλλαγής της ώρας είναι η εξοικονόμηση ενέργειας, μιας και συνολικά κατά τους επτά μήνες της θερινής ώρας εξοικονομούμε 210 ώρες ηλεκτρικής ενέργειας εκμεταλλευόμενοι τον ήλιο.

Εργασίες...

Έργο της Περσεφόνης (το χθες και το σήμερα).

Έργο του Γιώργου (το χθες και το σήμερα).

Καταπληκτικό έργο της Εριέττας (το χθες και το σήμερα).

Έργο του Βαγγέλη (Γεωγραφικό διαμέρισμα Πελοποννήσου).

Έργο της Όλγας και της Έλενας (Γεωγραφικό διαμέρισμα Κρήτης).

10, 100, 1000 (Πολλαπλασιαμός & Διαίρεση)

Πολλαπλασιασμός ακεραίου με 10, 100, 1000.

Προσθέτουμε στο τέλος του αριθμού 1,2,3 μηδενικά αντίστοιχα
Πολλαπλασιασμός δεκαδικού αριθμού με 10, 100, 1000.

Μετακινούμε την υποδιαστολή 1,2,3 προς τα δεξιάΑν τα δεκαδικά ψηφία δεν φτάνουν προσθέτουμε στο τέλος του αριθμού όσα μηδενικά χρειάζονται
Διαίρεση δεκαδικού αριθμού με το 10, 100, 1000.

Μετακινούμε την υποδιαστολή 1,2,3 προς τα αριστερά. Οι ακέραιοι αριθμοί έχουν υποδιαστολή στο τέλος τους και έπειτα ακολουθούν μηδενικά

ΠΑΜΕ ΠΡΟΠΑΙΔΙΑ ;

ΑΝ ΤΑ ΠΑΤΕ ΚΑΛΑ ΣΤΗΝ ΠΡΟΠΑΙΔΕΙΑ ΘΑ ....
...ΒΑΨΕΤΕ ΑΥΤΟΚΙΝΗΤΑ.
ΓΙΑ ΝΑ ΔΟΥΜΕ...ΠΑΤΗΣΤΕ ΤΟ ΚΛΙΚ.
ΚΛΙΚ

Το νησί των Ιωαννίνων.

Το Νησί των Ιωαννίνων είναι ένα από τα λίγα λιμναία κατοικημένα νησιά της Ελλάδας και της Ευρώπης και ο μικρός οικισμός έχει όμορφα ασβεστωμένα σπίτια με πέτρινες στέγες που κατοικούνται από περίπου 100 οικογένειες. Αν και υπολογίζεται πως το νησί κατοικήθηκε πριν από τον 10ο αιώνα, ο οικισμός θεωρείται πως κτίστηκε τον 17ο αιώνα από Μανιάτες οι οποίοι εγκαταστάθηκαν εδώ.
Οι φωνές σβήνουν σταδιακά καθώς πλησιάζεις τον παραλίμνιο δρόμο, βλέπεις τα σπίτια με τα λιμανάκια τους και περνάς ανάμεσα από τα δέντρα που φυτεύτηκαν τη δεκαετία του 50 (μέχρι τότε το Νησί δεν είχε βλάστηση και χρησιμοποιούνταν ως βοσκότοπος).
Περπατάς δίπλα στο νερό και γαληνεύεις, βλέπεις την πόλη απέναντι, ακούς μόνο το κελάηδημα των πουλιών, τον ήχο του νερού που πετάγεται στους καλαμιώνες από τα μακροβούτια των παπιών, τα βήματά σου στα πεσμένα φύλλα. Ανεβαίνεις ψηλότερα προς τον λόφο και αγναντεύεις τη λίμνη και τις βάρκες. Αφού ολοκληρώσεις τον γύρο του νησιού καταλήγεις στο μουσείο του Αλή και στην πλατεία με τα τουριστικά μαγαζιά και τα καφέ, νιώθοντας γεμάτος και μαγεμένος.
Το μουσείο του Αλή Πασά
Το κτίσμα της μονής του Αγίου Παντελεήμονα, όπου δολοφονήθηκε ο Αλή Πασάς, έχει διαμορφωθεί σε ένα παραδοσιακό λαϊκό γιαννιώτικο σπίτι και φιλοξενεί διάφορα αντικείμενα της καθημερινής ζωής παλαιότερων εποχών. Την προσοχή τραβά ο πίνακας που απεικονίζει την παράδοση του κεφαλιού του Αλή Πασά στον σουλτάνο αλλά στον χώρο θα δεις και προσωπογραφίες και σκηνές από τη ζωή του Αλή, τις οποίες έφτιαξαν περιηγητές που είχαν επισκεφτεί την αυλή του. Οι περισσότεροι επισκέπτες εντυπωσιάζονται με το άνοιγμα στο πάτωμα από όπου θεωρείται πως πέρασε η σφαίρα που σκότωσε τον Αλή Πασά.
Το μήκος του Νησιού είναι 800 μ., το πλάτος του 500 μ. και η περίμετρός του 2.400 μ.
Στο Νησί υπάρχουν αρκετά ταβερνάκια -όλα σερβίρουν πέστροφα, χέλι και βατράχια.

Η ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΟΥ ΝΤΕΣΠΕΡΟ

ΜΙΑ ΜΕΡΑ ΑΠΟ ΑΥΤΕΣ ΘΑ ΔΟΥΜΕ ΣΤΗ ΤΑΞΗ ΜΑΣ ΤΗΝ ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΟΥ ΝΤΕΣΠΕΡΟ.

ΝΑ ΛΟΙΠΟΝ ΓΙΑ ΤΙ ΜΑΣ ΜΙΛΑΕΙ ΑΥΤΟ ΤΟ ΕΡΓΟ....

Μια φορά κι έναν καιρό, στο βασίλειο του Ντορ, υπήρχε μόνιμη μαγεία στην ατμόσφαιρα, πολύ γέλιο και ακόμα περισσότερη... σούπα, ώσπου όλα άλλαξαν σε μια στιγμή! Όταν ένα τρομερό περιστατικό προκαλεί το θάνατο της Βασίλισσας, ο Βασιλιάς και η Πριγκίπισσα πέφτουν σε μελαγχολία, απαγορεύοντας τη σούπα στο βασίλειο κι έτσι τα πάντα βυθίζονται στο απόλυτο γκρι... Τότε γεννιέται ο Ντεσπερό Τίλινγκ, ένα γενναίο ποντικάκι με κύρια χαρακτηριστικά τα τεράστια αυτιά του και την ακόμα μεγαλύτερη ψυχή του.

Tα Μικρά Παιδιά - Αρλέτα

Τα μικρά παιδιά, τα μικρά παιδιά που κρατούνε στο χέρι τους σαν το μύλο το χάρτινο τις ελπίδες μας Τα μικρά παιδιά, τα μικρά παιδιά που μπερδεύουν τα λόγια τους που μιλούν με νοήματα στα παιχνίδια...

Ο ΜΥΘΟΣ ΤΟΥ ΕΡΙΣΥΧΘΟΝΑ

Η ΜΑΡΙΑΝΝΑ ΜΑΣ ΕΙΠΕ ΕΝΑΝ ΩΡΑΙΟ ΜΥΘΟ ΧΘΕΣ ΣΤΗ ΤΑΞΗ ΜΑΣ.
ΔΕΙΤΕ ΛΟΙΠΟΝ ΤΟ VIDEO ΠΟΥ ΑΚΟΛΟΥΘΕΙ....

Τραγουδάκι...

Νερουλάς...

Νερουλάς = Υδρονομέας = Νεροκόπος
Στην παλιά Αθήνα που δεν υπήρχαν βρύσες μέσα στα σπίτια, ο νερουλάς αναλάμβανε την τροφοδότησή τους με νερό. Υπήρχε συνήθως ένας νερουλάς σε κάθε γειτονιά και είχε σταθερή πελατεία .
Έκανε πολλά κοπιαστικά δρομολόγια και αμειβότανε περίπου 1 δεκάρα τον τενεκέ.
Το επάγγελμα του νερουλά διατηρήθηκε μέχρι το 1930, οπότε ιδρύθηκε η ΟΥΛΕΝ.

ΑΥΡΙΟ (9-10-09) ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΣΗ

ΒΡΟΧΗ ΤΑ ΧΑΜΟΓΕΛΑ ΑΥΡΙΟ ΣΤΗ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΣΗ.

Το Ποτάμι τρέχει να συναντήσει τη θάλασσα.

Παραμύθι της σειράς «Τρέχει, τρέχει» της Μάρως Λοΐζου. Το παραμύθι εξοικειώνει τα παιδιά με τους κύκλους της φύσης και καλλιεργεί τη φαντασία τους με αφορμή το στοιχείο του νερού. Η ζωή του ποταμού παρουσιάζεται με τη βοήθεια ενός φλάουτου και μιας φωνής. Την αφήγηση ακολουθεί μια σειρά δραστηριοτήτων που σκοπό έχουν τη σωματική πλέον συμμετοχή των παιδιών στις διάφορες ιστορίες του ποταμού.

ΠΑΡΑΓΡΑΦΟΣ

Παράγραφος είναι ένα μεγάλο κομμάτι του λόγου, που μιλάει για ένα πράγμα. Η παράγραφος μπορεί να αποτελείται από μία, δύο ή και περισσότερες προτάσεις. Όλες οι προτάσεις της παραγράφου, πρέπει να είναι πολύ στενά δεμένες μεταξύ τους από πλευράς νοήματος.
Στον γραπτό λόγο, για να ξεχωρίσουμε τη μια παράγραφο από την άλλη, την αρχίζουμε από ξεχωριστή σειρά και μάλιστα ένα εκατοστό πιο μέσα.

Εργασία...

Εργασία της Σοφίας (γεωγραφικό διαμέρισμα Πελοποννήσου).

ΠΟΥ ΠΑΣ ΚΑΡΑΒΑΚΙ...

Αφαλάτωση

Αφαλάτωση είναι η διεργασία αφαίρεσης αλάτων από μια αλατούχα ουσία και κυρίως από αλατούχα ύδατα. Έτσι, κατ΄ επέκταση, η αφαλάτωση είναι μια μέθοδος ανάκτησης πόσιμου νερού από θαλασσινό νερό, υφάλμυρα ποτάμια και λίμνες.
Εφαρμόζεται κυρίως σε περιοχές με ξηρό κλίμα, φτωχές σε πόσιμο νερό και με πρόσβαση όμως σε θαλασσινό νερό. Η αφαλάτωση άρχισε να αναπτύσσεται κατά τον 20ο αιώνα με την εμφάνιση λειψυδρίας σε πολλές περιοχές της Γης. Όπως είναι γνωστό το 97,3% περίπου των παγκόσμιων αποθεμάτων νερού βρίσκεται στη θάλασσα αναμεμιγμένο σε μεγάλες αναλογίες με διάφορα διαλυμένα άλατα σε τέτοια μορφή που η χρήση του, είτε ως πόσιμο, είτε ακόμα και για βιομηχανικές διεργασίες καθίσταται αδύνατη.

Ιστορικά η ιδέα της αφαλάτωσης ανάγεται στους αρχαίους Έλληνες ναυτικούς που την εφάρμοζαν κατά τον 4ο π.Χ. αιώνα με την εξάτμιμση του θαλασσινού νερού που την περιγράφει και ο Αριστοτέλης. Επίσης περιγραφή αφαλάτωσης αναφέρεται ως πραγματεία από Άραβα συγγραφέα του 8ου μ.Χ. αιώνα που βασίζεται στην απόσταξη του νερού.

Μέθοδος:

Η αφαλάτωση του θαλασσινού νερού με τη χρήση της τεχνικής της αντιστροφής όσμωσης είναι πλέον μια δοκιμασμένη και αναγνωρισμένη τεχνολογία που μπορεί να παρέχει υψηλής ποιότητας νερό ύδρευσης.
Η τεχνική βασίζεται στην διέλευση του θαλασσινού νερού σε υψηλή πίεση μέσα από μεμβράνες που διαχωρίζουν το νερό εισόδου σε δυο κλάσματα. Το διήθημα (permeate), δηλαδή το νερό που διέρχεται από την μεμβράνη (30 – 40% του νερού εισόδου) και το συμπύκνωμα (concentrate) (60 – 70%), δηλαδή το νερό που δεν διέρχεται. Στο συμπύκνωμα παραμένει το 99.8% των αλάτων του διηθήματος. Το διήθημα είναι νερό εξαιρετικά χαμηλής περιεκτικότητας σε άλατα κατάλληλο για ύδρευση, άρδευση και τις περισσότερες βιομηχανικές χρήσεις.

Μετέωρα

Στο Γεωγραφικό διαμέρισμα της Θεσσαλίας στα παλιά χρόνια, υπήρχε μια απέραντη λίμνη. Σύμφωνα με την παράδοση ένας μεγάλος σεισμός χώρισε τα βουνά στα δύο και ανάμεσα στον Όλυμπο και τον Κίσσαβο σχηματίστηκε ένα πέρασμα, τα Τέμπη. Τα νερά χύθηκαν στη θάλασσα και η Θεσσαλία έγινε μια πεδιάδα.
Σύμφωνα με τη θεωρία του Γερμανού γεωλόγου Αλ. Φίλιπσον, οι βράχοι των Μετεώρων δημιουργήθηκαν από μια μεγάλη μάζα από ποταμίσιες πέτρες, άμμο και λάσπη που ενώθηκαν για να σχηματίσουν ένα ενιαίο κώνο.
Όταν αργότερα, τα νερά της Θεσσαλικής λίμνης χύθηκαν στο Αιγαίο, αυτός ο ενιαίος όγκος χωρίστηκε εξαιτίας διαβρωτικής δράσης του νερού, των δυνατών ανέμων, των ραγδαίων βροχών και των σεισμικών δονήσεων, σχηματίζοντας λόφους και βράχους σε διάφορα σχήματα και μεγέθη.
Η στερεοποίηση των ποταμίσιων λίθων και της άμμου σε συμπαγείς βράχους, ήταν αποτέλεσμα της διάλυσης των ασβεστολιθικών πετρωμάτων, καθώς και της πίεσης που για πολλές χιλιάδες χρόνια ασκήθηκε στα χαμηλότερα απολιθώματα από τα υψηλότερα.
Η άποψη του Φίλιπσον θεωρείται ολοκληρωμένη επειδή εξηγεί τον βοτσαλωτό χαρακτήρα των βράχων και των λόφων και επειδή οι εξηγήσεις δεν βρίσκονται σε αντίθεση με την παράδοση που αναφέρεται στη θάλασσα της Θεσσαλίας.
Σώζονται και λειτουργούν σήμερα μόνο 6 μοναστήρια:
1. Ιερά Μονή του Μεγάλου Μετεώρου ή Μεταμορφώσεως.
2. Ιερά Μονή του Βαρλαάμ.
3. Ιερά Μονή του Αγίου Στεφάνου.
4. Ιερά Μονή του Αγίου Νικολάου του Αναπαυσά.
5. Ιερά Μονή Ρουσάνου.
6. Ιερά Μονή της Αγίας Τριάδας.