Πέμπτη, 10 Δεκεμβρίου 2009
Τρίτη, 01 Δεκεμβρίου 2009
ΚΕΝΤΡΟ ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝΤΙΚΗΣ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗΣ ΑΡΓΥΡΟΥΠΟΛΗΣ


ΤΙΤΛΟΣ :
ΤΟ ΔΑΣΟΣ - ΤΟ ΠΕΡΙΑΣΤΙΚΟ ΠΡΑΣΙΝΟ
ΥΜΗΤΤΟΣ
Το όνομά του είναι πανάρχαιο και ανήκει στην ειδική κατηγορία αρχαίων τοπωνυμίων, τα οποία έχουν καταλήξεις σε -σσός και -ττός και που, ανάλογα τον μελετητή, ονομάζονται «προελληνικά» ή «πελασγικά». Άλλα παρόμοια αρχαία τοπωνύμια στην Αττική είναι τα Λυκαβηττός, Αρδηττός, Σφηττός, Γαργηττός, Βριλησσός, Κηφισσός κ.α.
Ο Υμηττός και ιδιαίτερα το βορειοανατολικό τμήμα του λέγεται και «Τρελός». Στην παλιά Αθήνα μάλιστα έλεγαν ότι «στην Αθήνα ο ήλιος ανατέλλει από τον Τρελό και δύει στο Δαφνί» (όπου το τρελοκομείο).
Η υψηλότερη κορυφή του είναι 1026 μέτρα και οι διαστάσεις του είναι: μέγιστο μήκος 20 χιλιόμετρα, μέγιστο πλάτος 5 χλμ και περίμετρος 65 χλμ. Η ανατολική του πλευρά προς τα Μεσόγεια είναι απότομη κι έχει δύο μεγάλα ρέματα. Η δυτική πλευρά προς την Αθήνα είναι το ίδιο απότομη με αρκετές απότομες ρεματιές.
Ο Υμηττός δεν έχει πολλές πηγές, λόγω της σύνθεσης και της διάταξης των πετρωμάτων του. Όπου υπάρχουν, όμως και κυρίως στους δυτικούς πρόποδες, έχουν ιδρυθεί μοναστήρια στην περίοδο του Βυζαντίου. Οι πηγές Καλοπούλα (αρχ. Κυλλού Πήρα) και Μονής Καισαριανής θεωρούνται οι πηγές του Ιλισσού. Με τις πρόσφατες γεωλογικές έρευνες (λόγω της κατασκευής του μετρό) έχει διευκρινιστεί ότι ο ποταμός Ηριδανός, που περνάει υπογείως από το κέντρο της Αθήνας, δεν έχει την πηγή του στον Υμηττό αλλά στον Λυκαβηττό.
Στον Υμηττό είναι και το ωραιότερο από άποψη εξωτερικού διάκοσμου σπήλαιο της Αττικής. Ονομάζεται «Κουτούκι». Η πρώτη κατάβαση σ' αυτό πραγματοποιήθηκε το 1928. Έχει αξιοποιηθεί τουριστικά και ανήκει στον ΕΟΤ. Η πρόσβαση γίνεται από την Παιανία από ασφαλτοστρωμένο δρόμο 3,5 χλμ.
Ήδη από την κλασική αρχαιότητα ο Υμηττός δεν ήταν δασωμένος, όπως η Πεντέλη και η Πάρνηθα. Την βλάστησή του αποτελούσαν θάμνοι και φρύγανα. Οι αρχαίοι έβγαζαν περίφημο μέλι γι' αυτό και ο Υμηττός χαρακτηριζόταν ως ευβότανος και μελισσόβοτος. Είναι πιθανό (και λογικό) στην προϊστορική εποχή ο Υμηττός να είχε δάση. Επειδή όμως είχε κοντά του πολλούς οικισμούς και ιδιαίτερα την Αθήνα, φαίνεται ότι ξυλεύτηκε εντατικά από πολύ νωρίς. Ξύλευση, αυταναφλέξεις και εμπρησμοί των δασών σε συνδυασμό με την διάβρωση και την φτωχή υδρολογία του είχαν σαν αποτέλεσμα τα εδάφη του Υμηττού να γίνουν αβαθή, ξηρά και βραχώδη και να καλυφθούν από την μεσογειακή μακία. Ο Πλάτωνας περιγράφει πολύ παραστατικά στον Τίμαιο πως η Αττική από καταπράσινος παράδεισος κατάντησε να μοιάζει με σκελετό.
Τα φυσικά δάση με πεύκα (χαλέπιο και τραχεία) είναι ελάχιστα στον Υμηττό και στην πραγματικότητα αποτελούν συστάδες. Τα πεύκα που βλέπουμε, κυρίως στην πλευρά προς το Λεκανοπέδιο, προέρχονται από αναδασώσεις. Γενικά για την χλωρίδα του Υμηττού έχουν καταγραφεί 654 είδη (taxa) με ευρύτατη φυσική κάλυψη από θάμνους πουρνάρια, αγριελιές, κουτσουπιές, χαρουπιές. σχίνους, κουμαριές, μυρτιές, φιλίκια, αγριελιές, φρύγανα (θυμάρια, ασπάλαθους) και αγριολούλουδα (3 ενδημικά).
Η πανίδα του Υμηττού περιλαμβάνει αλεπούδες, λαγούς, ασβούς, νυφίτσες, σκαντζόχοιρους, αρουραίους, πετροκούναβα και πάνω από 100 είδη πουλιών, τα οποία φωλιάζουν ή είναι εποχιακοί επισκέπτες. Πολλές φορές μου έχουν πεταχτεί μέσα από τους θάμνους πέρδικες στην περιοχή πάνω από την Μονή Αστερίου.
Ξεχωριστή παρουσία στον Υμηττό είναι αυτή της Φιλοδασικής Ένωσης Αθηνών, η οποία αναμόρφωσε πλήρως μία έκταση 6.400 στρεμμάτων που είχε ερημώσει από τα λατομεία, τις πυρκαγιές και την ξύλευση στην Κατοχή. Με κέντρο την αναστυλωμένη Μονή Καισαριανής η περιοχή αυτή έχει χαρακτηριστεί Αισθητικό Δάσος με νομοθετική ρύθμιση.
Σήμερα ο Υμηττός αποτελεί αντικείμενο μιας πολύ επιθετικής οικιστικής εξάπλωσης, με πρωταγωνιστές τους καταπατητές, τους συνεταιρισμούς, την Εκκλησία και τους δήμους. Ταυτόχρονα αποτελεί θύμα των κάθε λογής «Ελληναράδων» που τον γεμίζουν ανεξέλεγκτα με σκουπίδια και μπάζα, προσάναμμα για μεγάλες πυρκαγιές όπως αποδείχτηκε με την πρόσφατη φωτιά.
ΤΟ ΔΑΣΟΣ - ΤΟ ΠΕΡΙΑΣΤΙΚΟ ΠΡΑΣΙΝΟ
ΥΜΗΤΤΟΣ
Το όνομά του είναι πανάρχαιο και ανήκει στην ειδική κατηγορία αρχαίων τοπωνυμίων, τα οποία έχουν καταλήξεις σε -σσός και -ττός και που, ανάλογα τον μελετητή, ονομάζονται «προελληνικά» ή «πελασγικά». Άλλα παρόμοια αρχαία τοπωνύμια στην Αττική είναι τα Λυκαβηττός, Αρδηττός, Σφηττός, Γαργηττός, Βριλησσός, Κηφισσός κ.α.
Ο Υμηττός και ιδιαίτερα το βορειοανατολικό τμήμα του λέγεται και «Τρελός». Στην παλιά Αθήνα μάλιστα έλεγαν ότι «στην Αθήνα ο ήλιος ανατέλλει από τον Τρελό και δύει στο Δαφνί» (όπου το τρελοκομείο).
Η υψηλότερη κορυφή του είναι 1026 μέτρα και οι διαστάσεις του είναι: μέγιστο μήκος 20 χιλιόμετρα, μέγιστο πλάτος 5 χλμ και περίμετρος 65 χλμ. Η ανατολική του πλευρά προς τα Μεσόγεια είναι απότομη κι έχει δύο μεγάλα ρέματα. Η δυτική πλευρά προς την Αθήνα είναι το ίδιο απότομη με αρκετές απότομες ρεματιές.
Ο Υμηττός δεν έχει πολλές πηγές, λόγω της σύνθεσης και της διάταξης των πετρωμάτων του. Όπου υπάρχουν, όμως και κυρίως στους δυτικούς πρόποδες, έχουν ιδρυθεί μοναστήρια στην περίοδο του Βυζαντίου. Οι πηγές Καλοπούλα (αρχ. Κυλλού Πήρα) και Μονής Καισαριανής θεωρούνται οι πηγές του Ιλισσού. Με τις πρόσφατες γεωλογικές έρευνες (λόγω της κατασκευής του μετρό) έχει διευκρινιστεί ότι ο ποταμός Ηριδανός, που περνάει υπογείως από το κέντρο της Αθήνας, δεν έχει την πηγή του στον Υμηττό αλλά στον Λυκαβηττό.
Στον Υμηττό είναι και το ωραιότερο από άποψη εξωτερικού διάκοσμου σπήλαιο της Αττικής. Ονομάζεται «Κουτούκι». Η πρώτη κατάβαση σ' αυτό πραγματοποιήθηκε το 1928. Έχει αξιοποιηθεί τουριστικά και ανήκει στον ΕΟΤ. Η πρόσβαση γίνεται από την Παιανία από ασφαλτοστρωμένο δρόμο 3,5 χλμ.
Ήδη από την κλασική αρχαιότητα ο Υμηττός δεν ήταν δασωμένος, όπως η Πεντέλη και η Πάρνηθα. Την βλάστησή του αποτελούσαν θάμνοι και φρύγανα. Οι αρχαίοι έβγαζαν περίφημο μέλι γι' αυτό και ο Υμηττός χαρακτηριζόταν ως ευβότανος και μελισσόβοτος. Είναι πιθανό (και λογικό) στην προϊστορική εποχή ο Υμηττός να είχε δάση. Επειδή όμως είχε κοντά του πολλούς οικισμούς και ιδιαίτερα την Αθήνα, φαίνεται ότι ξυλεύτηκε εντατικά από πολύ νωρίς. Ξύλευση, αυταναφλέξεις και εμπρησμοί των δασών σε συνδυασμό με την διάβρωση και την φτωχή υδρολογία του είχαν σαν αποτέλεσμα τα εδάφη του Υμηττού να γίνουν αβαθή, ξηρά και βραχώδη και να καλυφθούν από την μεσογειακή μακία. Ο Πλάτωνας περιγράφει πολύ παραστατικά στον Τίμαιο πως η Αττική από καταπράσινος παράδεισος κατάντησε να μοιάζει με σκελετό.
Τα φυσικά δάση με πεύκα (χαλέπιο και τραχεία) είναι ελάχιστα στον Υμηττό και στην πραγματικότητα αποτελούν συστάδες. Τα πεύκα που βλέπουμε, κυρίως στην πλευρά προς το Λεκανοπέδιο, προέρχονται από αναδασώσεις. Γενικά για την χλωρίδα του Υμηττού έχουν καταγραφεί 654 είδη (taxa) με ευρύτατη φυσική κάλυψη από θάμνους πουρνάρια, αγριελιές, κουτσουπιές, χαρουπιές. σχίνους, κουμαριές, μυρτιές, φιλίκια, αγριελιές, φρύγανα (θυμάρια, ασπάλαθους) και αγριολούλουδα (3 ενδημικά).
Η πανίδα του Υμηττού περιλαμβάνει αλεπούδες, λαγούς, ασβούς, νυφίτσες, σκαντζόχοιρους, αρουραίους, πετροκούναβα και πάνω από 100 είδη πουλιών, τα οποία φωλιάζουν ή είναι εποχιακοί επισκέπτες. Πολλές φορές μου έχουν πεταχτεί μέσα από τους θάμνους πέρδικες στην περιοχή πάνω από την Μονή Αστερίου.
Ξεχωριστή παρουσία στον Υμηττό είναι αυτή της Φιλοδασικής Ένωσης Αθηνών, η οποία αναμόρφωσε πλήρως μία έκταση 6.400 στρεμμάτων που είχε ερημώσει από τα λατομεία, τις πυρκαγιές και την ξύλευση στην Κατοχή. Με κέντρο την αναστυλωμένη Μονή Καισαριανής η περιοχή αυτή έχει χαρακτηριστεί Αισθητικό Δάσος με νομοθετική ρύθμιση.
Σήμερα ο Υμηττός αποτελεί αντικείμενο μιας πολύ επιθετικής οικιστικής εξάπλωσης, με πρωταγωνιστές τους καταπατητές, τους συνεταιρισμούς, την Εκκλησία και τους δήμους. Ταυτόχρονα αποτελεί θύμα των κάθε λογής «Ελληναράδων» που τον γεμίζουν ανεξέλεγκτα με σκουπίδια και μπάζα, προσάναμμα για μεγάλες πυρκαγιές όπως αποδείχτηκε με την πρόσφατη φωτιά.
Ετικέτες
Δ' ΤΑΞΗ ΜΕΛΕΤΗ ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝΤΟΣ,
ΣΧΟΛΙΚΑ
Παρασκευή, 20 Νοεμβρίου 2009
ΟΙ ΝΟΜΟΙ ΤΟΥ ΣΟΛΩΝΑ

Τα νομοθετικά μέτρα του Σόλωνα ήταν πολύ τολμηρά, αλλά και δραστικά. Τα σπουδαιότερα από αυτά ήταν τα εξής:
α) Κατάργησε τη διαίρεση των πολιτών σε τάξεις ανάλογα με την καταγωγή τους και καθιέρωσε νέα διαίρεση με βάση το εισόδημα. Έτσι οι πολίτες διαιρέθηκαν σε 4 τάξεις: πεντακοσιομέδιμνοι, ιππείς, ζευγίτες, θήτες. Ανάλογα με την τάξη ρυθμίζονταν τα δικαιώματα και οι υποχρεώσεις των πολιτών.
β) Με τη "σεισάχθεια" (αποτίναξη των βαρών) εξάλειψε τα χρέη.
γ) Ίδρυσε την εκκλησία του δήμου, δηλ. τη συνέλευση του λαού.
δ) Ίδρυσε τη βουλή των τετρακοσίων.
ε) Καθόρισε τον αριθμό των αρχόντων σε εννέα.
στ) Ίδρυσε την Ηλιαία, την οποία αποτελούσαν 6.000 δικαστές κ.λ.π.
Κλεισθένης

Ο Κλεισθένης ήταν Αθηναίος πολιτικός με δράση στο τέλος του 6ου αι. π.Χ. Μετά την έξωση του Πεισίστρατου, ανέλαβε να μεταρρυθμίσει το πολίτευμα της Αθήνας και να το καταστήσει δημοκρατικότερο. Χώρισε τους Αθηναίους σε 10 φυλές με δέκα δήμους η καθεμιά. Σε κάθε φυλή φρόντισε να ανήκουν πολίτες από διάφορες περιοχές της Αττικής και έτσι οι πλούσιοι ευγενείς έπαψαν να αποτελούν μόνοι τους μια ισχυρή τάξη και αναμίχθηκαν με τους υπόλοιπους συμπολίτες τους. Ο Κλεισθένης έδωσε όλη την εξουσία στην εκκλησία του δήμου. Από αυτήν εκλέγονταν και οι 10 στρατηγοί που διοικούσαν όχι μόνο το στρατό αλλά και το ίδιο το κράτος. Η βουλή των 400 του Σόλωνα αντικαταστήθηκε από νέα βουλή με 500 βουλευτές. Αυτοί έβγαιναν κάθε χρόνο με κλήρο 50 από κάθε φυλή. Έτσι, όλοι οι πολίτες είχαν πιθανότητα να γίνουν κάποτε βουλευτές. Έργο της βουλής ήταν να προετοιμάζει τα θέματα που θα συζητούσε η εκκλησία του δήμου. Επίσης, ο Κλεισθένης, για να προστατέψει το νέο πολίτευμα, καθιέρωσε τον οστρακισμό. Κάθε πολίτης έγραφε πάνω σε ένα κομμάτι από σπασμένο αγγείο (όστρακο) το όνομα του πολιτικού που τον θεωρούσε πιο επικίνδυνο για τη δημοκρατία. Μετρούσαν κατόπιν τα όστρακα και εξόριζαν για 10 χρόνια όποιον είχε συγκεντρώσει 6 χιλιάδες όστρακα με το όνομά του. Έτσι γεννήθηκε στην Αθήνα η δημοκρατία, το πολίτευμα που δίνει σε όλους του πολίτες το δικαίωμα αλλά και το καθήκον να συμμετέχουν στη διακυβέρνηση του κράτους. Η δημοκρατία ήταν μια από τις πιο σημαντικές κατακτήσεις των αρχαίων Ελλήνων. Έτσι έπαψαν η συγγένεια και η καταγωγή να παίζουν ρόλο στην πολιτική ζωή της Αθήνας. Με το μέτρο αυτό ο Κλεισθένης <<έδωσε την πολιτεία στον λαό>>, όπως έγραψε αργότερα ο Αριστοτέλης.
Τετάρτη, 18 Νοεμβρίου 2009
Δευτέρα, 16 Νοεμβρίου 2009
17η ΝΟΕΜΒΡΙΟΥ


Το χρονικό της εξέγερσης
• Oι πρώτες αντιδράσεις υπήρξαν στις 14 Φεβρουαρίου 1973 ενάντια στο Ν. 1374, που θέλησε να περάσει η χούντα και αναφερόταν στην υποχρεωτική στράτευση των φοιτητών που ανέπτυσαν συνδικαλιστική δράση κατά τη διάρκεια των σπουδών τους, με αποτέλεσμα τη συγκέντρωση των φοιτητών στο Πολυτεχνείο. Η αστυνομία παραβιάζοντας το πανεπιστημιακό άσυλο συνέλαβε 11 φοιτητές, ενώ άλλοι 100 τουλάχιστον αναγκάστηκαν να διακόψουν τις σπουδές τους και να στρατευθούν.
• Εννιά μέρες μετά τα πρώτα γεγονότα, στις 23 Φλεβάρη η κατάληψη της Νομικής κατέληξε στη βίαιη επέμβαση της αστυνομίας, γεγονός όμως που αντί να κάμψει την αγωνιστικότητα των φοιτητών την ενισχύει.
• Στις 4 Νοεμβρίου το μνημόσυνο του Γέρου της Δημοκρατίας εξελίσσεται σε διαδήλωση. Η αστυνομία ανίκανη να αντιδράσει πυροβολεί στον αέρα.
• Την Τετάρτη, 14 Νοεμβρίου, η ψευδής είδηση ότι οι φοιτητές στο Πολυτεχνείο συγκρούονται με την αστυνομία, προκαλεί την αντίδραση της Νομικής. Συγκροτείται διαδήλωση η οποία σπάει τον κλοιό της αστυνομίας και μπαίνει στο Πολυτεχνείο. Αποφασίζεται αρχικά αποχή και τελικά κατάληψη του Ιδρύματος. Ακούγονται τα πρώτα συνθήματα «Ψωμί-παιδεία-ελευθερία», «20% για την παιδεία» και «Κάτω η χούντα».
• Στις 15 Νοεμβρίου, αρχίζει να εκπέμπει ο ραδιοφωνικός σταθμός του Πολυτεχνείου στους 1.050 χιλιόκυκλους. Η ανταπόκριση του κόσμου ξεπερνά κάθε προσδοκία και για πρώτη φορά δημιουργείται η πεποίθηση ότι η χούντα μπορεί να πέσει. Ταυτόχρονα οι συνελεύσεις δίνουν και το ιδεολογικό στίγμα του αγώνα.
• Την Παρασκευή 16 Νοεμβρίου η κατάληψη έχει εξελιχθεί σε εξέγερση. Το καθεστώς επιτίθεται στο πλήθος με κλομπ, δακρυγόνα και σφαίρες ντουμ-ντουμ για να το διαλύσει. Όσοι μένουν ανάβουν φωτιές για να εξουδετερώσουν τα δακρυγόνα και στήνουν οδοφράγματα. Με την αστυνομία ανίκανη να εισέλθει στο Πολυτεχνείο αποφασίζεται η επέμβαση του στρατού. Τρία άρματα μάχης λαμβάνουν θέση στις πλαϊνές και στην κεντρική είσοδο. Η έκκληση της Συντονιστικής Επιτροπής για διαπραγματεύσεις απορρίπτεται.
• Στις 17 Νοεμβρίου, στις 3 τα ξημερώματα, το τανκ λαμβάνει εντολή να εισβάλει στο Πολυτεχνείο. Πέφτει στην πύλη παρασέρνοντας τους φοιτητές που ήταν πάνω σε αυτή. Τα ΛOΚ, η αστυνομία και οι μυστικοί εισβάλλουν στο Πολυτεχνείο και κυνηγούν τους φοιτητές. Oι κάτοικοι των γύρω πολυκατοικιών τους προσφέρουν άσυλο. Η δικτατορία δηλώνει 34 νεκρούς και 840 συλλήψεις. Με τη μεταπολίτευση δηλώθηκαν άλλες 21 τουλάχιστον περιπτώσεις θανάσιμου τραυματισμού και τουλάχιστον 2.400 συλλήψεις. Πολλοί φοιτητές φοβούμενοι την σύλληψη, αν και βαριά τραυματισμένοι, αρνούνται τη μεταφορά τους στο νοσοκομείο.
• Στις 25 Νοεμβρίου ο Γ. Παπαδόπουλος ανατρέπεται με πραξικόπημα. O Ιωαννίδης που τον «διαδέχεται» επιβάλλει ένα ακόμα σκληρότερο καθεστώς.
• Στις 24 Ιουλίου 1974 η δικτατορία πέφτει...
• Oι πρώτες αντιδράσεις υπήρξαν στις 14 Φεβρουαρίου 1973 ενάντια στο Ν. 1374, που θέλησε να περάσει η χούντα και αναφερόταν στην υποχρεωτική στράτευση των φοιτητών που ανέπτυσαν συνδικαλιστική δράση κατά τη διάρκεια των σπουδών τους, με αποτέλεσμα τη συγκέντρωση των φοιτητών στο Πολυτεχνείο. Η αστυνομία παραβιάζοντας το πανεπιστημιακό άσυλο συνέλαβε 11 φοιτητές, ενώ άλλοι 100 τουλάχιστον αναγκάστηκαν να διακόψουν τις σπουδές τους και να στρατευθούν.
• Εννιά μέρες μετά τα πρώτα γεγονότα, στις 23 Φλεβάρη η κατάληψη της Νομικής κατέληξε στη βίαιη επέμβαση της αστυνομίας, γεγονός όμως που αντί να κάμψει την αγωνιστικότητα των φοιτητών την ενισχύει.
• Στις 4 Νοεμβρίου το μνημόσυνο του Γέρου της Δημοκρατίας εξελίσσεται σε διαδήλωση. Η αστυνομία ανίκανη να αντιδράσει πυροβολεί στον αέρα.
• Την Τετάρτη, 14 Νοεμβρίου, η ψευδής είδηση ότι οι φοιτητές στο Πολυτεχνείο συγκρούονται με την αστυνομία, προκαλεί την αντίδραση της Νομικής. Συγκροτείται διαδήλωση η οποία σπάει τον κλοιό της αστυνομίας και μπαίνει στο Πολυτεχνείο. Αποφασίζεται αρχικά αποχή και τελικά κατάληψη του Ιδρύματος. Ακούγονται τα πρώτα συνθήματα «Ψωμί-παιδεία-ελευθερία», «20% για την παιδεία» και «Κάτω η χούντα».
• Στις 15 Νοεμβρίου, αρχίζει να εκπέμπει ο ραδιοφωνικός σταθμός του Πολυτεχνείου στους 1.050 χιλιόκυκλους. Η ανταπόκριση του κόσμου ξεπερνά κάθε προσδοκία και για πρώτη φορά δημιουργείται η πεποίθηση ότι η χούντα μπορεί να πέσει. Ταυτόχρονα οι συνελεύσεις δίνουν και το ιδεολογικό στίγμα του αγώνα.
• Την Παρασκευή 16 Νοεμβρίου η κατάληψη έχει εξελιχθεί σε εξέγερση. Το καθεστώς επιτίθεται στο πλήθος με κλομπ, δακρυγόνα και σφαίρες ντουμ-ντουμ για να το διαλύσει. Όσοι μένουν ανάβουν φωτιές για να εξουδετερώσουν τα δακρυγόνα και στήνουν οδοφράγματα. Με την αστυνομία ανίκανη να εισέλθει στο Πολυτεχνείο αποφασίζεται η επέμβαση του στρατού. Τρία άρματα μάχης λαμβάνουν θέση στις πλαϊνές και στην κεντρική είσοδο. Η έκκληση της Συντονιστικής Επιτροπής για διαπραγματεύσεις απορρίπτεται.
• Στις 17 Νοεμβρίου, στις 3 τα ξημερώματα, το τανκ λαμβάνει εντολή να εισβάλει στο Πολυτεχνείο. Πέφτει στην πύλη παρασέρνοντας τους φοιτητές που ήταν πάνω σε αυτή. Τα ΛOΚ, η αστυνομία και οι μυστικοί εισβάλλουν στο Πολυτεχνείο και κυνηγούν τους φοιτητές. Oι κάτοικοι των γύρω πολυκατοικιών τους προσφέρουν άσυλο. Η δικτατορία δηλώνει 34 νεκρούς και 840 συλλήψεις. Με τη μεταπολίτευση δηλώθηκαν άλλες 21 τουλάχιστον περιπτώσεις θανάσιμου τραυματισμού και τουλάχιστον 2.400 συλλήψεις. Πολλοί φοιτητές φοβούμενοι την σύλληψη, αν και βαριά τραυματισμένοι, αρνούνται τη μεταφορά τους στο νοσοκομείο.
• Στις 25 Νοεμβρίου ο Γ. Παπαδόπουλος ανατρέπεται με πραξικόπημα. O Ιωαννίδης που τον «διαδέχεται» επιβάλλει ένα ακόμα σκληρότερο καθεστώς.
• Στις 24 Ιουλίου 1974 η δικτατορία πέφτει...
Τετάρτη, 11 Νοεμβρίου 2009
Δεκαδικοί αριθμοί
Ο δεκαδικός αριθμός αποτελείται από δύο μέρη : τον ακέραιο αριστερά από το κόμμα και το δεκαδικό μέρος (το μέρος που είναι μικρότερο από τη ακέραιη μονάδα) δεξιά από το κόμμα. Το πρώτο ψηφίο δεξιά από το κόμμα είναι τα δέκατα,
το δεύτερο τα εκατοστά και το τρίτο τα χιλιοστά π.χ 123, 645 ο ακέραιος είναι ο 123 και το δεκαδικό μέρος το 645.
1= εκατοντάδα, 2=δεκάδες, 3= μονάδες : ακέραιο μέρος
6=δέκατα, 4=εκατοστά, 5=χιλιοστά : δεκαδικό μέρος.
Η ΕΚΔΡΟΜΗ ΜΑΣ ΣΤΟ ΜΟΥΣΕΙΟ ΑΡΧΑΙΟΛΟΓΙΑΣΚΑΙ ΙΣΤΟΡΙΑΣ ΤΗΣ ΤΕΧΝΗΣ
Οι διδακτικές συλλογές του Μουσείου Αρχαιολογίας και Ιστορίας της Τέχνης, που οφείλονται σε δωρεές μουσείων, εφορειών αλλά και ιδιωτών, άρχισαν να δημιουργούνται με τη μέριμνα των καθηγητών της Αρχαιολογίας του Πανεπιστημίου Αθηνών ήδη από τις αρχές του 20ου αιώνα. Το 1941 συγκροτήθηκε το "Παράρτημα Διδακτικών Συλλογών Αρχαιολογίας" που μετονομάστηκε σε "Μουσείο Αρχαιολογίας και Ιστορίας της Τέχνης" το 1986. Το Μουσείο στην τωρινή του μορφή, σε χώρους του β΄ και γ΄ ορόφου του κτηρίου της Φιλοσοφικής Σχολής εγκαινιάστηκε το 1994. Οι δώδεκα συλλογές του, που συνεχώς εμπλουτίζονται, έχουν διδακτικό χαρακτήρα και αποβλέπουν στην πρακτική άσκηση των φοιτητών και την εξοικείωσή τους με τα αρχαιολογικά ευρήματα, τα υλικά και τις τεχνικές κατασκευής. Από το 2004 λειτούργησε το Αρχαιολογικό Πάρκο σε ειδικά διαμορφωμένο ημιυπαίθριο χώρο της Πανεπιστημιούπολης όπου στεγάστηκαν ευρήματα από τις ανασκαφές που διεξήγαγε η Γ΄ Εφορεία Προϊστορικών και Κλασικών Αρχαιοτήτων κατά την κατασκευή του μητροπολιτικού σιδηροδρόμου της Αθήνας.
Ετικέτες
Δ' ΤΑΞΗ ΓΕΝΙΚΑ,
ΣΧΟΛΙΚΕΣ ΕΚΔΡΟΜΕΣ-ΕΠΙΣΚΕΨΕΙΣ
Δευτέρα, 09 Νοεμβρίου 2009
ΣΠΑΡΤΗ

Το πολίτευμα της Σπάρτης
Το πολίτευμα της Σπάρτης λέγεται ότι είναι έργο του Λυκούργου που πιθανόν να έζησε τον 8ο π.Χ. αιώνα. Σύμφωνα με την παράδοση αφού παρουσίασε τους νόμους του, έβαλε τους Σπαρτιάτες να ορκιστούν ότι δεν θα τους αλλάξουν μέχρι να γυρίσει από κάποιο ταξίδι. Ο Λυκούργος με την θέληση του δεν επέστρεψε ποτέ και οι νόμοι του παρέμειναν σε ισχύ 500 χρόνια.
Υπήρχαν τρεις τάξεις :
Οι είλωτες.
Οι περίοικοι.
Οι Σπαρτιάτες.
Δικαίωμα ψήφου είχαν μόνο οι άνδρες.
Σε καιρό πολέμου οι γυναίκες αναλάμβαναν στην πράξη την διοίκηση.
Οι Σπαρτιάτες εξέλεγαν :
Τους εφόρους.
Την Γερουσία.
Επικεφαλής ήταν οι δύο βασιλείς. Το αξίωμα ήταν κληρονομικό. Σε καιρό ειρήνης οι βασιλείς δεν είχαν καμία εξουσία αλλά μόνο γόητρο. Σε καιρό πολέμου ήταν αρχηγοί του στρατού.
Είλωτες
Ονομάζονταν έτσι οι δούλοι που ανήκαν στο κράτος της Σπάρτης στην αρχαιότητα. Σύμφωνα με τους αρχαίους συγγραφείς, ήταν οι παλαιότεροι κάτοικοι της λακωνίας τους οποίους υποδούλωσαν οι Δωριείς κατά τη κάθοδο τους (πιθανόν Αχαιοί).
Η ζωή τους ήταν σκληρή, καθώς αναγκάζονταν να καλλιεργούν την γη και κάνουν όλες τις δύσκολες δουλειές, αλλά και να συμμετέχουν στους πολέμους.
Οι είλωτες μπορούσαν να απελευθερωθούν σαν ανταμοιβή για τις υπηρεσίες τους. Ποτέ όμως δεν αποκτούσαν πολιτικά δικαιώματα.
Ήταν αριθμητικά πολύ περισσότεροι από τους Σπαρτιάτες, γι’ αυτό το σπαρτιατικό κράτος κρατούσε σκληρή στάση απέναντί τους. Κατά τη διάρκεια της σπαρτιατικής ιστορίας επαναστάτησαν επανειλημένα, όλες όμως οι εξεγέρσεις τους κατεστάλησαν με ιδιαίτερη αγριότητα.
Περίοικοι
Ασχολούνταν με την γεωργία ή το εμπόριο. Ήταν ελεύθεροι αλλά δεν είχαν ανάμιξη με την διοίκηση. Ήταν οι κάτοικοι των πόλεων και των χωριών που βρισκόταν υπό την κυριαρχία των Σπαρτιατών.
Κοινωνική διάρθρωση
Όλοι οι άνδρες έπρεπε να εργάζονται εκτός από τους εφόρους και τους γερουσιαστές. Ακολουθούσαν το επάγγελμα του πατέρα τους. Όλοι οι άνδρες έπρεπε να υπηρετήσουν την στρατιωτική τους θητεία.
Η κοινωνία ήταν προσανατολισμένη στην στρατιωτική αποτελεσματικότητα. Εκτός από τους άνδρες στρατιωτική εκπαίδευση έπαιρναν και οι γυναίκες. Τα ασθενικά μωρά θανατώνονταν στον Ταΰγετο.
Οι γυναίκες είχαν πολύ μεγάλη ελευθερία για τα ισχύοντα σττην Αρχαία Ελλάδα.
Τα παιδιά που γεννούσαν οι γυναίκες ανήκαν στην πολιτεία.
Το πολίτευμα της Σπάρτης λέγεται ότι είναι έργο του Λυκούργου που πιθανόν να έζησε τον 8ο π.Χ. αιώνα. Σύμφωνα με την παράδοση αφού παρουσίασε τους νόμους του, έβαλε τους Σπαρτιάτες να ορκιστούν ότι δεν θα τους αλλάξουν μέχρι να γυρίσει από κάποιο ταξίδι. Ο Λυκούργος με την θέληση του δεν επέστρεψε ποτέ και οι νόμοι του παρέμειναν σε ισχύ 500 χρόνια.
Υπήρχαν τρεις τάξεις :
Οι είλωτες.
Οι περίοικοι.
Οι Σπαρτιάτες.
Δικαίωμα ψήφου είχαν μόνο οι άνδρες.
Σε καιρό πολέμου οι γυναίκες αναλάμβαναν στην πράξη την διοίκηση.
Οι Σπαρτιάτες εξέλεγαν :
Τους εφόρους.
Την Γερουσία.
Επικεφαλής ήταν οι δύο βασιλείς. Το αξίωμα ήταν κληρονομικό. Σε καιρό ειρήνης οι βασιλείς δεν είχαν καμία εξουσία αλλά μόνο γόητρο. Σε καιρό πολέμου ήταν αρχηγοί του στρατού.
Είλωτες
Ονομάζονταν έτσι οι δούλοι που ανήκαν στο κράτος της Σπάρτης στην αρχαιότητα. Σύμφωνα με τους αρχαίους συγγραφείς, ήταν οι παλαιότεροι κάτοικοι της λακωνίας τους οποίους υποδούλωσαν οι Δωριείς κατά τη κάθοδο τους (πιθανόν Αχαιοί).
Η ζωή τους ήταν σκληρή, καθώς αναγκάζονταν να καλλιεργούν την γη και κάνουν όλες τις δύσκολες δουλειές, αλλά και να συμμετέχουν στους πολέμους.
Οι είλωτες μπορούσαν να απελευθερωθούν σαν ανταμοιβή για τις υπηρεσίες τους. Ποτέ όμως δεν αποκτούσαν πολιτικά δικαιώματα.
Ήταν αριθμητικά πολύ περισσότεροι από τους Σπαρτιάτες, γι’ αυτό το σπαρτιατικό κράτος κρατούσε σκληρή στάση απέναντί τους. Κατά τη διάρκεια της σπαρτιατικής ιστορίας επαναστάτησαν επανειλημένα, όλες όμως οι εξεγέρσεις τους κατεστάλησαν με ιδιαίτερη αγριότητα.
Περίοικοι
Ασχολούνταν με την γεωργία ή το εμπόριο. Ήταν ελεύθεροι αλλά δεν είχαν ανάμιξη με την διοίκηση. Ήταν οι κάτοικοι των πόλεων και των χωριών που βρισκόταν υπό την κυριαρχία των Σπαρτιατών.
Κοινωνική διάρθρωση
Όλοι οι άνδρες έπρεπε να εργάζονται εκτός από τους εφόρους και τους γερουσιαστές. Ακολουθούσαν το επάγγελμα του πατέρα τους. Όλοι οι άνδρες έπρεπε να υπηρετήσουν την στρατιωτική τους θητεία.
Η κοινωνία ήταν προσανατολισμένη στην στρατιωτική αποτελεσματικότητα. Εκτός από τους άνδρες στρατιωτική εκπαίδευση έπαιρναν και οι γυναίκες. Τα ασθενικά μωρά θανατώνονταν στον Ταΰγετο.
Οι γυναίκες είχαν πολύ μεγάλη ελευθερία για τα ισχύοντα σττην Αρχαία Ελλάδα.
Τα παιδιά που γεννούσαν οι γυναίκες ανήκαν στην πολιτεία.
Ο Μέλας Ζωμός

Στην Αρχαία Λακεδαίμονα από την εποχή του βασιλιά και νομοθέτη Λυκούργου κατά τον 8ον π.Χ. αιώνα, γινόντανε στην Λακωνία τα κοινά συσσίτια κατά τα οποία λαός και στρατός τρώγανε τον περίφημο Μέλανα Ζωμό. Σφάζανε το χοίρο και φρόντιζαν με μεγάλη επιμέλεια να μαζέψουν το αίμα του μέχρι ρανίδος. Το αίμα ανακάτευαν με ξύδι για να μην πήξη. Κατόπιν τηγάνιζαν κρέας και λίπος και μέσα σ’ αυτό έριχναν νερό. Μόλις το νερό άρχιζε να βράζει ανακάτευαν μέσα σ’ αυτό αλεύρι κρίθινο και προσέθεταν λίγο-λίγο το αίμα με το ξύδι. Εν συνεχεία και ενώ συνέχιζε το βράσιμο ρίχνανε νερό ώστε να διατηρείται πάντα αραιά πηχτό, υδαρές. Όταν το παρασκεύασμα δεν απορροφούσε άλλο νερό εσήμαινε πως είχε βράσει και ήταν κατάλληλο για σερβίρισμα. Αυτό βέβαια το φαγητό με ξύδια μέσα, με αίμα, με λίπη και αλεύρια βρασμένα ήταν πολύ βαρύ. Για τους μακρινούς όμως προγόνους μας που κάνανε πολύ σκληρή και φυσική ζωή ήταν το πιο αγαπημένο τους φαγητό. Όταν αργότερα άλλαξαν τα πράγματα και σταματήσανε τα κοινά συσσίτια, οι κάτοικοι της Λακεδαίμονος και της Μάνης διατηρούσαν στα σπίτια τους δυο-τρία γουρούνια (χοιρινά), και παρασκεύαζαν στο σπίτι πλέον τον Μέλανα Ζωμόν.
Τρίτη, 03 Νοεμβρίου 2009
Πέμπτη, 29 Οκτωβρίου 2009
Προπαίδεια...πάμε.
http://www.multiplication.com/flash/ClassCapers.swf
ΚΑΝΕ ΚΛΙΚ ΣΤΗΝ ΠΙΟ ΠΑΝΩ ΔΙΕΥΘΥΝΣΗ.
ΚΑΛΗ ΠΡΟΠΟΝΗΣΗ.
ΚΑΝΕ ΚΛΙΚ ΣΤΗΝ ΠΙΟ ΠΑΝΩ ΔΙΕΥΘΥΝΣΗ.
ΚΑΛΗ ΠΡΟΠΟΝΗΣΗ.
Ετικέτες
Δ' ΤΑΞΗ ΜΑΘΗΜΑΤΙΚΑ,
ΜΑΘΗΜΑΤΙΚΑ
Δευτέρα, 26 Οκτωβρίου 2009
Κυριακή, 25 Οκτωβρίου 2009
ΒΡΟΧΕΣ ΚΑΙ ΚΑΤΑΙΓΙΔΕΣ
Η Καταιγίδα είναι ένα μετεωρολογικό φαινόμενο που συνοδεύεται από αστραπές, κεραυνούς, μερικές φορές χαλάζι και πάντα με έντονη βροχόπτωση και ισχυρούς ανέμους.Για να δημιουργηθεί μια καταιγίδα πρέπει να εκπληρώνονται κάποιες προϋποθέσεις που είναι ακριβώς εκείνες του ασταθή και υγρού καιρού. Η πιο σημαντική από αυτές είναι να συμβεί μία μεγάλη διαφορά θερμοκρασίας ανάμεσα στο έδαφος και στην ανώτερη ατμόσφαιρα, δηλαδή η καθ΄ ύψος θερμοκρασία πρέπει να μειώνεται έντονα σταδιακά με ρυθμό τουλάχιστον 0,6 βαθμούς Κέλβιν ανά 100 μέτρα. Έτσι η αέρια μάζα που θερμαίνεται έχει ως συνέπεια να ανυψώνεται αφού είναι πιο ζεστή και επομένως πιο ελαφριά από ότι ο περιβάλλων αέρας της. Έτσι συνεχίζει να ανεβαίνει στην ατμόσφαιρα. Ένας άλλος εξίσου σημαντικός παράγοντας για την δημιουργία μιας καταιγίδας είναι η ύπαρξη αυξημένης υγρασίας στα κατώτερα στρώματα της ατμόσφαιρας,κοντά στο έδαφος. Και για να αρχίσει να ανεβαίνει η υγρή και θερμή αέρια μάζα χρειάζεται ένα "σπρώξιμο" προς τα πάνω.
Αστραπή ονομάζεται η λάμψη της ηλεκτρικής αυτής εκκένωσης.
Βροντή ονομάζεται ο κρότος που συνοδεύει αυτή την εκκένωση.
Κεραυνός ή αστροπελέκι ονομάζεται ιδιαίτερα η εκκένωση που συμβαίνει μεταξύ νέφους και επιφάνειας Γης (στη ξηρά ή στη θάλασσα). Άν το καταιγιδοφόρο νέφος βρίσκεται πολύ μακριά πιθανώς η βροντή να μην ακουσθεί.
Τα ρολόγια μια ώρα πίσω.
Τα ξημερώματα της Κυριακής, 25ης Οκτωβρίου 2009, λήγει η εφαρμογή του μέτρου της θερινής ώρας και επανέρχεται η κανονική. Έτσι, στις 04.00 το πρωί της Κυριακής, οι δείκτες των ρολογιών θα πρέπει να μετακινηθούν μία ώρα πίσω, και θα δείξουν 03.00. Η χειμερινή ώρα θα ισχύσει έως τις 28 Μαρτίου του 2010, ημέρα κατά την οποία θα εκκινήσει η νέα θερινή ώρα, μέχρι τις 31 Οκτωβρίου του 2010. Σημειώνεται πως το μέτρο της θερινής ώρας, εφαρμόζεται σε όλα τα κράτη -μέλη της ΕΕ. Στόχος της αλλαγής της ώρας είναι η εξοικονόμηση ενέργειας, μιας και συνολικά κατά τους επτά μήνες της θερινής ώρας εξοικονομούμε 210 ώρες ηλεκτρικής ενέργειας εκμεταλλευόμενοι τον ήλιο.Τετάρτη, 21 Οκτωβρίου 2009
Παρασκευή, 16 Οκτωβρίου 2009
10, 100, 1000 (Πολλαπλασιαμός & Διαίρεση)
Πολλαπλασιασμός ακεραίου με 10, 100, 1000.
Προσθέτουμε στο τέλος του αριθμού 1,2,3 μηδενικά αντίστοιχα
Πολλαπλασιασμός δεκαδικού αριθμού με 10, 100, 1000.
Πολλαπλασιασμός δεκαδικού αριθμού με 10, 100, 1000.
Μετακινούμε την υποδιαστολή 1,2,3 προς τα δεξιάΑν τα δεκαδικά ψηφία δεν φτάνουν προσθέτουμε στο τέλος του αριθμού όσα μηδενικά χρειάζονται
Διαίρεση δεκαδικού αριθμού με το 10, 100, 1000.
Διαίρεση δεκαδικού αριθμού με το 10, 100, 1000.
Μετακινούμε την υποδιαστολή 1,2,3 προς τα αριστερά. Οι ακέραιοι αριθμοί έχουν υποδιαστολή στο τέλος τους και έπειτα ακολουθούν μηδενικά
Τετάρτη, 14 Οκτωβρίου 2009
Το νησί των Ιωαννίνων.


Το Νησί των Ιωαννίνων είναι ένα από τα λίγα λιμναία κατοικημένα νησιά της Ελλάδας και της Ευρώπης και ο μικρός οικισμός έχει όμορφα ασβεστωμένα σπίτια με πέτρινες στέγες που κατοικούνται από περίπου 100 οικογένειες. Αν και υπολογίζεται πως το νησί κατοικήθηκε πριν από τον 10ο αιώνα, ο οικισμός θεωρείται πως κτίστηκε τον 17ο αιώνα από Μανιάτες οι οποίοι εγκαταστάθηκαν εδώ.
Οι φωνές σβήνουν σταδιακά καθώς πλησιάζεις τον παραλίμνιο δρόμο, βλέπεις τα σπίτια με τα λιμανάκια τους και περνάς ανάμεσα από τα δέντρα που φυτεύτηκαν τη δεκαετία του 50 (μέχρι τότε το Νησί δεν είχε βλάστηση και χρησιμοποιούνταν ως βοσκότοπος).
Περπατάς δίπλα στο νερό και γαληνεύεις, βλέπεις την πόλη απέναντι, ακούς μόνο το κελάηδημα των πουλιών, τον ήχο του νερού που πετάγεται στους καλαμιώνες από τα μακροβούτια των παπιών, τα βήματά σου στα πεσμένα φύλλα. Ανεβαίνεις ψηλότερα προς τον λόφο και αγναντεύεις τη λίμνη και τις βάρκες. Αφού ολοκληρώσεις τον γύρο του νησιού καταλήγεις στο μουσείο του Αλή και στην πλατεία με τα τουριστικά μαγαζιά και τα καφέ, νιώθοντας γεμάτος και μαγεμένος.
Το μουσείο του Αλή Πασά
Το κτίσμα της μονής του Αγίου Παντελεήμονα, όπου δολοφονήθηκε ο Αλή Πασάς, έχει διαμορφωθεί σε ένα παραδοσιακό λαϊκό γιαννιώτικο σπίτι και φιλοξενεί διάφορα αντικείμενα της καθημερινής ζωής παλαιότερων εποχών. Την προσοχή τραβά ο πίνακας που απεικονίζει την παράδοση του κεφαλιού του Αλή Πασά στον σουλτάνο αλλά στον χώρο θα δεις και προσωπογραφίες και σκηνές από τη ζωή του Αλή, τις οποίες έφτιαξαν περιηγητές που είχαν επισκεφτεί την αυλή του. Οι περισσότεροι επισκέπτες εντυπωσιάζονται με το άνοιγμα στο πάτωμα από όπου θεωρείται πως πέρασε η σφαίρα που σκότωσε τον Αλή Πασά.
Το μήκος του Νησιού είναι 800 μ., το πλάτος του 500 μ. και η περίμετρός του 2.400 μ.
Στο Νησί υπάρχουν αρκετά ταβερνάκια -όλα σερβίρουν πέστροφα, χέλι και βατράχια.
Οι φωνές σβήνουν σταδιακά καθώς πλησιάζεις τον παραλίμνιο δρόμο, βλέπεις τα σπίτια με τα λιμανάκια τους και περνάς ανάμεσα από τα δέντρα που φυτεύτηκαν τη δεκαετία του 50 (μέχρι τότε το Νησί δεν είχε βλάστηση και χρησιμοποιούνταν ως βοσκότοπος).
Περπατάς δίπλα στο νερό και γαληνεύεις, βλέπεις την πόλη απέναντι, ακούς μόνο το κελάηδημα των πουλιών, τον ήχο του νερού που πετάγεται στους καλαμιώνες από τα μακροβούτια των παπιών, τα βήματά σου στα πεσμένα φύλλα. Ανεβαίνεις ψηλότερα προς τον λόφο και αγναντεύεις τη λίμνη και τις βάρκες. Αφού ολοκληρώσεις τον γύρο του νησιού καταλήγεις στο μουσείο του Αλή και στην πλατεία με τα τουριστικά μαγαζιά και τα καφέ, νιώθοντας γεμάτος και μαγεμένος.
Το μουσείο του Αλή Πασά
Το κτίσμα της μονής του Αγίου Παντελεήμονα, όπου δολοφονήθηκε ο Αλή Πασάς, έχει διαμορφωθεί σε ένα παραδοσιακό λαϊκό γιαννιώτικο σπίτι και φιλοξενεί διάφορα αντικείμενα της καθημερινής ζωής παλαιότερων εποχών. Την προσοχή τραβά ο πίνακας που απεικονίζει την παράδοση του κεφαλιού του Αλή Πασά στον σουλτάνο αλλά στον χώρο θα δεις και προσωπογραφίες και σκηνές από τη ζωή του Αλή, τις οποίες έφτιαξαν περιηγητές που είχαν επισκεφτεί την αυλή του. Οι περισσότεροι επισκέπτες εντυπωσιάζονται με το άνοιγμα στο πάτωμα από όπου θεωρείται πως πέρασε η σφαίρα που σκότωσε τον Αλή Πασά.
Το μήκος του Νησιού είναι 800 μ., το πλάτος του 500 μ. και η περίμετρός του 2.400 μ.
Στο Νησί υπάρχουν αρκετά ταβερνάκια -όλα σερβίρουν πέστροφα, χέλι και βατράχια.
Ετικέτες
Δ' ΤΑΞΗ ΜΕΛΕΤΗ ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝΤΟΣ,
ΧΩΡΕΣ-ΠΕΡΙΟΧΕΣ
Τρίτη, 13 Οκτωβρίου 2009
Η ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΟΥ ΝΤΕΣΠΕΡΟ

ΜΙΑ ΜΕΡΑ ΑΠΟ ΑΥΤΕΣ ΘΑ ΔΟΥΜΕ ΣΤΗ ΤΑΞΗ ΜΑΣ ΤΗΝ ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΟΥ ΝΤΕΣΠΕΡΟ.
ΝΑ ΛΟΙΠΟΝ ΓΙΑ ΤΙ ΜΑΣ ΜΙΛΑΕΙ ΑΥΤΟ ΤΟ ΕΡΓΟ....
Μια φορά κι έναν καιρό, στο βασίλειο του Ντορ, υπήρχε μόνιμη μαγεία στην ατμόσφαιρα, πολύ γέλιο και ακόμα περισσότερη... σούπα, ώσπου όλα άλλαξαν σε μια στιγμή! Όταν ένα τρομερό περιστατικό προκαλεί το θάνατο της Βασίλισσας, ο Βασιλιάς και η Πριγκίπισσα πέφτουν σε μελαγχολία, απαγορεύοντας τη σούπα στο βασίλειο κι έτσι τα πάντα βυθίζονται στο απόλυτο γκρι... Τότε γεννιέται ο Ντεσπερό Τίλινγκ, ένα γενναίο ποντικάκι με κύρια χαρακτηριστικά τα τεράστια αυτιά του και την ακόμα μεγαλύτερη ψυχή του.
Σάββατο, 10 Οκτωβρίου 2009
Tα Μικρά Παιδιά - Αρλέτα
Τα μικρά παιδιά, τα μικρά παιδιά που κρατούνε στο χέρι τους σαν το μύλο το χάρτινο τις ελπίδες μας Τα μικρά παιδιά, τα μικρά παιδιά που μπερδεύουν τα λόγια τους που μιλούν με νοήματα στα παιχνίδια...
Ο ΜΥΘΟΣ ΤΟΥ ΕΡΙΣΥΧΘΟΝΑ
Η ΜΑΡΙΑΝΝΑ ΜΑΣ ΕΙΠΕ ΕΝΑΝ ΩΡΑΙΟ ΜΥΘΟ ΧΘΕΣ ΣΤΗ ΤΑΞΗ ΜΑΣ.
ΔΕΙΤΕ ΛΟΙΠΟΝ ΤΟ VIDEO ΠΟΥ ΑΚΟΛΟΥΘΕΙ....
ΔΕΙΤΕ ΛΟΙΠΟΝ ΤΟ VIDEO ΠΟΥ ΑΚΟΛΟΥΘΕΙ....
Ετικέτες
Δ' ΤΑΞΗ ΜΕΛΕΤΗ ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝΤΟΣ,
ΣΧΟΛΙΚΑ
Πέμπτη, 08 Οκτωβρίου 2009
Νερουλάς...

Νερουλάς = Υδρονομέας = Νεροκόπος
Στην παλιά Αθήνα που δεν υπήρχαν βρύσες μέσα στα σπίτια, ο νερουλάς αναλάμβανε την τροφοδότησή τους με νερό. Υπήρχε συνήθως ένας νερουλάς σε κάθε γειτονιά και είχε σταθερή πελατεία .
Έκανε πολλά κοπιαστικά δρομολόγια και αμειβότανε περίπου 1 δεκάρα τον τενεκέ.
Το επάγγελμα του νερουλά διατηρήθηκε μέχρι το 1930, οπότε ιδρύθηκε η ΟΥΛΕΝ.
Τετάρτη, 07 Οκτωβρίου 2009
Το Ποτάμι τρέχει να συναντήσει τη θάλασσα.

Παραμύθι της σειράς «Τρέχει, τρέχει» της Μάρως Λοΐζου. Το παραμύθι εξοικειώνει τα παιδιά με τους κύκλους της φύσης και καλλιεργεί τη φαντασία τους με αφορμή το στοιχείο του νερού. Η ζωή του ποταμού παρουσιάζεται με τη βοήθεια ενός φλάουτου και μιας φωνής. Την αφήγηση ακολουθεί μια σειρά δραστηριοτήτων που σκοπό έχουν τη σωματική πλέον συμμετοχή των παιδιών στις διάφορες ιστορίες του ποταμού.
ΠΑΡΑΓΡΑΦΟΣ
Παράγραφος είναι ένα μεγάλο κομμάτι του λόγου, που μιλάει για ένα πράγμα. Η παράγραφος μπορεί να αποτελείται από μία, δύο ή και περισσότερες προτάσεις. Όλες οι προτάσεις της παραγράφου, πρέπει να είναι πολύ στενά δεμένες μεταξύ τους από πλευράς νοήματος.
Στον γραπτό λόγο, για να ξεχωρίσουμε τη μια παράγραφο από την άλλη, την αρχίζουμε από ξεχωριστή σειρά και μάλιστα ένα εκατοστό πιο μέσα.
Στον γραπτό λόγο, για να ξεχωρίσουμε τη μια παράγραφο από την άλλη, την αρχίζουμε από ξεχωριστή σειρά και μάλιστα ένα εκατοστό πιο μέσα.
Πέμπτη, 01 Οκτωβρίου 2009
Τετάρτη, 30 Σεπτεμβρίου 2009
Αφαλάτωση

Αφαλάτωση είναι η διεργασία αφαίρεσης αλάτων από μια αλατούχα ουσία και κυρίως από αλατούχα ύδατα. Έτσι, κατ΄ επέκταση, η αφαλάτωση είναι μια μέθοδος ανάκτησης πόσιμου νερού από θαλασσινό νερό, υφάλμυρα ποτάμια και λίμνες.
Εφαρμόζεται κυρίως σε περιοχές με ξηρό κλίμα, φτωχές σε πόσιμο νερό και με πρόσβαση όμως σε θαλασσινό νερό. Η αφαλάτωση άρχισε να αναπτύσσεται κατά τον 20ο αιώνα με την εμφάνιση λειψυδρίας σε πολλές περιοχές της Γης. Όπως είναι γνωστό το 97,3% περίπου των παγκόσμιων αποθεμάτων νερού βρίσκεται στη θάλασσα αναμεμιγμένο σε μεγάλες αναλογίες με διάφορα διαλυμένα άλατα σε τέτοια μορφή που η χρήση του, είτε ως πόσιμο, είτε ακόμα και για βιομηχανικές διεργασίες καθίσταται αδύνατη.
Εφαρμόζεται κυρίως σε περιοχές με ξηρό κλίμα, φτωχές σε πόσιμο νερό και με πρόσβαση όμως σε θαλασσινό νερό. Η αφαλάτωση άρχισε να αναπτύσσεται κατά τον 20ο αιώνα με την εμφάνιση λειψυδρίας σε πολλές περιοχές της Γης. Όπως είναι γνωστό το 97,3% περίπου των παγκόσμιων αποθεμάτων νερού βρίσκεται στη θάλασσα αναμεμιγμένο σε μεγάλες αναλογίες με διάφορα διαλυμένα άλατα σε τέτοια μορφή που η χρήση του, είτε ως πόσιμο, είτε ακόμα και για βιομηχανικές διεργασίες καθίσταται αδύνατη.
Ιστορικά η ιδέα της αφαλάτωσης ανάγεται στους αρχαίους Έλληνες ναυτικούς που την εφάρμοζαν κατά τον 4ο π.Χ. αιώνα με την εξάτμιμση του θαλασσινού νερού που την περιγράφει και ο Αριστοτέλης. Επίσης περιγραφή αφαλάτωσης αναφέρεται ως πραγματεία από Άραβα συγγραφέα του 8ου μ.Χ. αιώνα που βασίζεται στην απόσταξη του νερού.
Μέθοδος:
Η αφαλάτωση του θαλασσινού νερού με τη χρήση της τεχνικής της αντιστροφής όσμωσης είναι πλέον μια δοκιμασμένη και αναγνωρισμένη τεχνολογία που μπορεί να παρέχει υψηλής ποιότητας νερό ύδρευσης.
Η τεχνική βασίζεται στην διέλευση του θαλασσινού νερού σε υψηλή πίεση μέσα από μεμβράνες που διαχωρίζουν το νερό εισόδου σε δυο κλάσματα. Το διήθημα (permeate), δηλαδή το νερό που διέρχεται από την μεμβράνη (30 – 40% του νερού εισόδου) και το συμπύκνωμα (concentrate) (60 – 70%), δηλαδή το νερό που δεν διέρχεται. Στο συμπύκνωμα παραμένει το 99.8% των αλάτων του διηθήματος. Το διήθημα είναι νερό εξαιρετικά χαμηλής περιεκτικότητας σε άλατα κατάλληλο για ύδρευση, άρδευση και τις περισσότερες βιομηχανικές χρήσεις.
Η τεχνική βασίζεται στην διέλευση του θαλασσινού νερού σε υψηλή πίεση μέσα από μεμβράνες που διαχωρίζουν το νερό εισόδου σε δυο κλάσματα. Το διήθημα (permeate), δηλαδή το νερό που διέρχεται από την μεμβράνη (30 – 40% του νερού εισόδου) και το συμπύκνωμα (concentrate) (60 – 70%), δηλαδή το νερό που δεν διέρχεται. Στο συμπύκνωμα παραμένει το 99.8% των αλάτων του διηθήματος. Το διήθημα είναι νερό εξαιρετικά χαμηλής περιεκτικότητας σε άλατα κατάλληλο για ύδρευση, άρδευση και τις περισσότερες βιομηχανικές χρήσεις.
Ετικέτες
Γ΄ ΤΑΞΗ ΜΕΛΕΤΗ ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝΤΟΣ,
ΣΧΟΛΙΚΑ
Δευτέρα, 28 Σεπτεμβρίου 2009
Μετέωρα




Στο Γεωγραφικό διαμέρισμα της Θεσσαλίας στα παλιά χρόνια, υπήρχε μια απέραντη λίμνη. Σύμφωνα με την παράδοση ένας μεγάλος σεισμός χώρισε τα βουνά στα δύο και ανάμεσα στον Όλυμπο και τον Κίσσαβο σχηματίστηκε ένα πέρασμα, τα Τέμπη. Τα νερά χύθηκαν στη θάλασσα και η Θεσσαλία έγινε μια πεδιάδα.
Σύμφωνα με τη θεωρία του Γερμανού γεωλόγου Αλ. Φίλιπσον, οι βράχοι των Μετεώρων δημιουργήθηκαν από μια μεγάλη μάζα από ποταμίσιες πέτρες, άμμο και λάσπη που ενώθηκαν για να σχηματίσουν ένα ενιαίο κώνο.
Όταν αργότερα, τα νερά της Θεσσαλικής λίμνης χύθηκαν στο Αιγαίο, αυτός ο ενιαίος όγκος χωρίστηκε εξαιτίας διαβρωτικής δράσης του νερού, των δυνατών ανέμων, των ραγδαίων βροχών και των σεισμικών δονήσεων, σχηματίζοντας λόφους και βράχους σε διάφορα σχήματα και μεγέθη.
Η στερεοποίηση των ποταμίσιων λίθων και της άμμου σε συμπαγείς βράχους, ήταν αποτέλεσμα της διάλυσης των ασβεστολιθικών πετρωμάτων, καθώς και της πίεσης που για πολλές χιλιάδες χρόνια ασκήθηκε στα χαμηλότερα απολιθώματα από τα υψηλότερα.
Η άποψη του Φίλιπσον θεωρείται ολοκληρωμένη επειδή εξηγεί τον βοτσαλωτό χαρακτήρα των βράχων και των λόφων και επειδή οι εξηγήσεις δεν βρίσκονται σε αντίθεση με την παράδοση που αναφέρεται στη θάλασσα της Θεσσαλίας.
Σώζονται και λειτουργούν σήμερα μόνο 6 μοναστήρια:
1. Ιερά Μονή του Μεγάλου Μετεώρου ή Μεταμορφώσεως.
2. Ιερά Μονή του Βαρλαάμ.
3. Ιερά Μονή του Αγίου Στεφάνου.
4. Ιερά Μονή του Αγίου Νικολάου του Αναπαυσά.
5. Ιερά Μονή Ρουσάνου.
6. Ιερά Μονή της Αγίας Τριάδας.
Τετάρτη, 23 Σεπτεμβρίου 2009
Τεθλασμένη γραμμή.

Στη Γεωμετρία ως τεθλασμένη ή πολυγωνική γραμμή χαρακτηρίζεται το ευθύγραμμο σχήμα που αποτελείται από διαδοχικά ευθύγραμμα τμήματα, τα οποία δεν αποτελούν ευθεία γραμμή.Τα ευθύγραμμα αυτά λέγονται πλευρές της τεθλασμένης και τα άκρα τους κορυφές. Η πρώτη και τελευταία κορυφή, όταν υπάρχουν, λέγονται άκρα της.
Μήκος ή Περίμετρος της τεθλασμένης ονομάζεται το άθροισμα των μηκών των πλευρών της.
Μία τεθλασμένη λέγεται απλή όταν κάθε σημείο της που δεν είναι κορυφή ανήκει σε μία μόνο πλευρά της, όταν δηλαδή δεν διασταυρώνονται οι πλευρές της. Μια απλή κλειστή τεθλασμένη λέγεται πολύγωνο.
Μία τεθλασμένη λέγεται απλή όταν κάθε σημείο της που δεν είναι κορυφή ανήκει σε μία μόνο πλευρά της, όταν δηλαδή δεν διασταυρώνονται οι πλευρές της. Μια απλή κλειστή τεθλασμένη λέγεται πολύγωνο.
Ετικέτες
Δ' ΤΑΞΗ ΜΑΘΗΜΑΤΙΚΑ,
ΜΑΘΗΜΑΤΙΚΑ
Τρίτη, 22 Σεπτεμβρίου 2009
ΤΟ ΓΕΩΓΡΑΦΙΚΟ ΔΙΑΜΕΡΙΣΜΑ ΠΟΥ ΖΟΥΜΕ

Η Στερεά Ελλάδα ή Κεντρική Ελλάδα είναι γεωγραφικό διαμέρισμα της Ελλάδας. Από το 1821 φέρεται και με την ονομασία Ρούμελη. Οι δε κάτοικοί της καλούνται Στερεοελλαδίτες ή Ρουμελιώτες.Τους νομούς της Στερεάς Ελλάδας αποτελούν σήμερα: η Αιτωλοακαρνανία, η Ευρυτανία, η Φωκίδα, η Φθιώτιδα, η Βοιωτία, η Εύβοια και η Αττική. Στη παραδοσιακή ονομασία Ρούμελη, συνήθως δεν περιλαμβάνονταν η Αττική.
Η Στερεά Ελλάδα δεν θα πρέπει να συγχέεται με την ομώνυμη Περιφέρεια, μια και αυτή είναι ένα διοικητικό μόρφωμα που δεν περιλαμβάνει όλους τους νομούς της περιοχής.
Σάββατο, 19 Σεπτεμβρίου 2009
ΣΕΠΤΕΜΒΡΗΣ

Το φθινόπωρο οφείλει το όνομα του στο ρήμα φθίνω και τα οπωρικά που τελειώνουν σιγά-σιγά και σημαίνει την εποχή που φθίνουν, που παύουν να καρπίζουντα οπωροφόρα δέντρα.
Ο πρώτος μήνας του φθινοπώρου ο Σεπτέμβριος οφείλει το όνομα του στον αριθμό επτά, σέπτεμ στα λατινικά το επτά και βερ το έαρ δηλαδή η άνοιξη, δηλώνοντας ότι ο μήνας ήταν ο έβδομος μήνας των Ρωμαίων, αρχίζοντας από τον Μάρτιο που αρχικά ήταν ο πρώτος μήνας του Ρωμαϊκού έτους και την εαρινή ισημερία στις 24 Μαρτίου, οπότε και αρχίζει η άνοιξη.Το μήνα αυτό οι πρόγονοι μας έπιναν πολύ γάλα και εύχονταν για υγεία.Σύμφωνα με το Δημόκριτο κατά το μήνα Σεπτέμβριο συμβαίνουν εναλλαγές ανέμων και επικρατούν βροχές, φυσιολογικά φαινόμενα για την εποχή, απλά εμείς κακομάθαμε να κρατάει το καλοκαίρι μέχρι τα τέλη Οκτωβρίου και φέτος που ο καιρός είναι φυσιολογικός μας κακοφαίνεται.Στο τέλος του μήνα εκδημούν τα χελιδόνια και όλα τα αποδημητικά πουλιά, γεγονός που έχει καταγραφεί από την αρχαιότητα ακόμη.
Ο μήνας Σεπτέμβριος συνδέεται άμεσα με την καρποφορία της αμπέλου και του τρύγου,γι’ αυτό στην παράδοση μας διασώθηκε και με το όνομα τρυγητής.Κύρια ασχολία όσων καλλιεργούν αμπέλια αυτόν τον καιρό είναι ο τρύγος.Έτσι ο μήνας από την αρχαιότητα ακόμη στα ψηφιδωτά εικονίζεται ως τρυγητής με το πλεκτό κοφίνι, να πατάει ξυπόλητος σταφύλια στο πατητήρι, πάντοτε με την εύθυμη παρέα του, άνδρες και γυναίκες.Από τον ευλογημένο από το θεό Διόνυσο καρπό παράγεται ο μεθυστικός οίνος.
Η εποχή του τρύγου πάντοτε στην ιστορία της καλλιέργειας αμπέλου ήταν ένα λαϊκό πανηγύρι, καθώς για την συγκομιδή του καρπού απαιτούνται πολλά χέρια.Ο τρύγος πάντα και παντού τελειώνει με χαρές, φαγοπότι και τραγούδια.
Είναι ακόμα και ο μήνας ενάρξεως των σχολείων.
Ήρθε του Σταυρού, τέλος του Καλοκαιριού.
Ή σταφύλια τρυγάμε ή Μπροστά πάει ο τρυγητής και παρά πίσω ο πατητής.
Ξένα τα σταφύλια, ξύδι το κρασί.
Σεπτεμβριάτικος καιρός πότε κάφτης πότε βροχερός.
Τρύγα τα δικά σου αμπέλια κι όχι τα ξένα.
Χαλάζι του τρυγητή, ούτε ρόγα στο τσαμπί.
Ήρθε του Σταυρού, τέλος του Καλοκαιριού.
Ή σταφύλια τρυγάμε ή Μπροστά πάει ο τρυγητής και παρά πίσω ο πατητής.
Ξένα τα σταφύλια, ξύδι το κρασί.
Σεπτεμβριάτικος καιρός πότε κάφτης πότε βροχερός.
Τρύγα τα δικά σου αμπέλια κι όχι τα ξένα.
Χαλάζι του τρυγητή, ούτε ρόγα στο τσαμπί.
Παρασκευή, 18 Σεπτεμβρίου 2009
Δωριείς

Οι Δωριείς ήταν ένα από τα τέσσερα αρχαία ελληνικά φύλα που ήρθαν στην Ελλάδα πριν από το 12 π.Χ. αιώνα και κατάλυσαν τον μυκηναϊκό πολιτισμό που άκμαζε τότε.
Σύμφωνα με τις παλιότερες θεωρίες των διάφορων αρχαιολόγων και κοινωνιολόγων, οι Δωριείς εμφανίστηκαν τελευταία στον ελληνικό χώρο, μετά από τους Αχαιούς , τους Ίωνες και τους Αιολείς. Σαν κοιτίδα της προέλευσής τους θεωρούσαν το βορρά και πίστευαν ότι οι Δωριείς έφτασαν στην Ελλάδα ακολουθώντας το δρόμο από το βορρά προς το νότο από τη στεριά και εγκαταστάθηκαν στην περιοχή γύρω απ' τον Όλυμπο και αργότερα στράφηκαν προς τη Θεσσαλία, τη Δωρίδα και την Πελοπόννησο.
Αμφισβητούμενη θεωρία προέλευσης.
Κάποια θεωρία υποστηρίζει ότι οι Δωριείς ήρθαν στην Ελλάδα από τη Μ. Ασία ακολουθώντας το θαλασσινό δρόμο.
Έθιμα και Τέχνη.
Σύμφωνα με τις παλιότερες θεωρίες των διάφορων αρχαιολόγων και κοινωνιολόγων, οι Δωριείς εμφανίστηκαν τελευταία στον ελληνικό χώρο, μετά από τους Αχαιούς , τους Ίωνες και τους Αιολείς. Σαν κοιτίδα της προέλευσής τους θεωρούσαν το βορρά και πίστευαν ότι οι Δωριείς έφτασαν στην Ελλάδα ακολουθώντας το δρόμο από το βορρά προς το νότο από τη στεριά και εγκαταστάθηκαν στην περιοχή γύρω απ' τον Όλυμπο και αργότερα στράφηκαν προς τη Θεσσαλία, τη Δωρίδα και την Πελοπόννησο.
Αμφισβητούμενη θεωρία προέλευσης.
Κάποια θεωρία υποστηρίζει ότι οι Δωριείς ήρθαν στην Ελλάδα από τη Μ. Ασία ακολουθώντας το θαλασσινό δρόμο.
Έθιμα και Τέχνη.
Η σπουδαιότερη δωρική πόλη ήταν η Σπάρτη. Αυτή διατήρησε ανόθευτο το χαρακτήρα της φυλής, που ήταν αυστηρός, τραχύς και πρακτικός. Και οι υπόλοιπες δωρικές πολιτείες, όμως, διατήρησαν τα ήθη, τα έθιμα, τη διάλεκτο, τους θεσμούς και το πολίτευμα της φυλής, καθώς και το δωρικό ρυθμό στην τέχνη.
Πέμπτη, 17 Σεπτεμβρίου 2009
http://images.google.gr/imgres?imgurl=http://dim-kokkar.sam.sch.gr/index_files/greece2.jpg&imgrefurl=http://dim-kokkar.sam.sch.gr/index_files/diam.htm
Τετάρτη, 16 Σεπτεμβρίου 2009
Ποτάμια, βουνά, λίμνες της Ελλάδας.
Τα σπουδαιότερα ποτάμια, βουνά και λίμνες της χώρας μας είναι:
Βουνά:
Άγραφα,Βέρμιο,Γκιόνα,Γράμμος,Δίκτη,Κίσαβος,Λευκά Όρη,Μαίναλο,Όλυμπος,Όσα,Όθρυς
Πίνδος,Φαλακρός,Χολομώντας,Ψηλορείτης.
Άγραφα,Βέρμιο,Γκιόνα,Γράμμος,Δίκτη,Κίσαβος,Λευκά Όρη,Μαίναλο,Όλυμπος,Όσα,Όθρυς
Πίνδος,Φαλακρός,Χολομώντας,Ψηλορείτης.
Ποτάμια:
Αξιός,Αλιάκμονας,Άραχθος,Αχελώος,Ασωπός,Αλφειός,Γαλλικός,Έβρος,Εύηνος,Ευρώτας,
Κηφισός,Λουδία,Λούρος,Μέγδοβας,Μόρνος,Νέστος,Πάμισος,Πηνειός(Θεσσαλίας),Πηνειός
(Πελοποννήσου),Στρυμόνας,Σπερχειός.
(Πελοποννήσου),Στρυμόνας,Σπερχειός.
Λίμνες:
Αμβρακία,Βεγορίτιδα,Βιστωνίδα,Βόλβη,Δοϊράνη,Ιωαννίνων,Κερκίνη,,Καστοριάς,Λυσιμαχεία
Λαγκαδά,Μαραθώνα,Μεγάλη Πρέσπα,Μικρή Πρέσπα,Τριχωνίδα,Υλίκη.
Λαγκαδά,Μαραθώνα,Μεγάλη Πρέσπα,Μικρή Πρέσπα,Τριχωνίδα,Υλίκη.
Τεχνητές Λίμνες:
Αλιάκμονα,Κρεμαστών,Καστρακίου,Μόρνου,Πουρναρίου(Αράχθου),Ταυρωπού.
Γεωγραφικά διαμερίσματα της Ελλάδας.

Η χώρα μας είναι χωρισμένη σε 9 γεωγραφικά διαμερίσματα και σε 51 νομούς.
Τα γεωγραφικά διαμερίσματα της Ελλάδας με τους νομούς και τις πρωτεύουσες είναι:
· Θράκη
ΕΒΡΟΥ-ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥΠΟΛΗ
ΡΟΔΟΠΗΣ-ΚΟΜΟΤΗΝΗ
ΞΑΝΘΗΣ-ΞΑΝΘΗ
· Μακεδονία
ΚΑΒΑΛΑΣ-ΚΑΒΑΛΑ
ΔΡΑΜΑΣ-ΔΡΑΜΑ
ΣΕΡΡΩΝ-ΣΕΡΡΕΣ
ΧΑΛΚΙΔΙΚΗΣ-ΠΟΛΥΓΥΡΟΣ
ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ-ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ
ΚΙΛΚΙΣ-ΚΙΛΚΙΣ
ΠΕΛΛΑΣ-ΕΔΕΣΣΑ
ΗΜΑΘΙΑΣ-ΒΕΡΟΙΑ
ΚΑΣΤΟΡΙΑΣ-ΚΑΣΤΟΡΙΑ
ΦΛΩΡΙΝΑΣ-ΦΛΩΡΙΝΑ
ΚΟΖΑΝΗΣ-ΚΟΖΑΝΗ
ΓΡΕΒΕΝΩΝ-ΓΡΕΒΕΝΑ
ΠΙΕΡΙΑΣ-ΚΑΤΕΡΙΝΗ
· Ήπειρος
ΙΩΑΝΝΙΝΩΝ-ΓΙΑΝΝΕΝΑ
ΘΕΣΠΡΩΤΙΑΣ-ΗΓΟΥΜΕΝΙΤΣΑ
ΑΡΤΑΣ-ΑΡΤΑ
ΠΡΕΒΕΖΑΣ-ΠΡΕΒΕΖΑ
· Θεσσαλία
ΛΑΡΙΣΗΣ-ΛΑΡΙΣΑ
ΜΑΓΝΗΣΙΑΣ-ΒΟΛΟΣ
ΤΡΙΚΑΛΩΝ-ΤΡΙΚΑΛΑ
ΚΑΡΔΙΤΣΑΣ-ΚΑΡΔΙΤΣΑ
· Στερεά Ελλάδα
ΑΤΤΙΚΗΣ-ΑΘΗΝΑ
ΕΥΡΥΤΑΝΙΑΣ-ΚΑΡΠΕΝΗΣΙ
ΒΟΙΩΤΙΑΣ-ΛΙΒΑΔΕΙΑ
ΦΘΙΩΤΙΔΑΣ-ΛΑΜΙΑ
ΕΥΒΟΙΑΣ-ΧΑΛΚΙΔΑ
ΦΩΚΙΔΑΣ-ΑΜΦΙΣΣΑ
ΑΙΤΩΛΟΑΚΑΡΝΑΝΙΑΣ-ΜΕΣΟΛΟΓΓΙ
· Πελοπόννησος
ΚΟΡΙΝΘΙΑΣ-ΚΟΡΙΝΘΟΣ
ΑΧΑΪΑΣ-ΠΑΤΡΑ
ΑΡΓΟΛΙΔΑΣ-ΝΑΥΠΛΙΟ
ΗΛΕΙΑΣ-ΠΥΡΓΟΣ
ΑΡΚΑΔΙΑΣ-ΤΡΙΠΟΛΗ
ΜΕΣΣΗΝΙΑΣ-ΚΑΛΑΜΑΤΑ
ΛΑΚΩΝΙΑΣ-ΣΠΑΡΤΗ
· Νησιά Αιγαίου
ΚΥΚΛΑΔΩΝ-ΕΡΜΟΥΠΟΛΗ
ΛΕΣΒΟΥ-ΜΥΤΙΛΗΝΗ
ΧΙΟΥ-ΧΙΟΣ
ΣΑΜΟΥ-ΣΑΜΟΣ
ΔΩΔΕΚΑΝΗΣΟΥ-ΡΟΔΟΣ
· Νησιά Ιονίου
ΚΕΡΚΥΡΑΣ-ΚΕΡΚΥΡΑ
ΛΕΥΚΑΔΑΣ-ΛΕΥΚΑΔΑ
ΚΕΦΑΛΛΗΝΙΑΣ-ΑΡΓΟΣΤΟΛΙ
ΖΑΚΥΝΘΟΥ-ΖΑΚΥΝΘΟΣ
· Κρήτη
ΧΑΝΙΩΝ-ΧΑΝΙΑ
ΡΕΘΥΜΝΟΥ-ΡΕΘΥΜΝΟ
ΗΡΑΚΛΕΙΟΥ-ΗΡΑΚΛΕΙΟ
ΛΑΣΙΘΙΟΥ-ΑΓΙΟΣ ΝΙΚΟΛΑΟΣ
Τα γεωγραφικά διαμερίσματα της Ελλάδας με τους νομούς και τις πρωτεύουσες είναι:
· Θράκη
ΕΒΡΟΥ-ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥΠΟΛΗ
ΡΟΔΟΠΗΣ-ΚΟΜΟΤΗΝΗ
ΞΑΝΘΗΣ-ΞΑΝΘΗ
· Μακεδονία
ΚΑΒΑΛΑΣ-ΚΑΒΑΛΑ
ΔΡΑΜΑΣ-ΔΡΑΜΑ
ΣΕΡΡΩΝ-ΣΕΡΡΕΣ
ΧΑΛΚΙΔΙΚΗΣ-ΠΟΛΥΓΥΡΟΣ
ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ-ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ
ΚΙΛΚΙΣ-ΚΙΛΚΙΣ
ΠΕΛΛΑΣ-ΕΔΕΣΣΑ
ΗΜΑΘΙΑΣ-ΒΕΡΟΙΑ
ΚΑΣΤΟΡΙΑΣ-ΚΑΣΤΟΡΙΑ
ΦΛΩΡΙΝΑΣ-ΦΛΩΡΙΝΑ
ΚΟΖΑΝΗΣ-ΚΟΖΑΝΗ
ΓΡΕΒΕΝΩΝ-ΓΡΕΒΕΝΑ
ΠΙΕΡΙΑΣ-ΚΑΤΕΡΙΝΗ
· Ήπειρος
ΙΩΑΝΝΙΝΩΝ-ΓΙΑΝΝΕΝΑ
ΘΕΣΠΡΩΤΙΑΣ-ΗΓΟΥΜΕΝΙΤΣΑ
ΑΡΤΑΣ-ΑΡΤΑ
ΠΡΕΒΕΖΑΣ-ΠΡΕΒΕΖΑ
· Θεσσαλία
ΛΑΡΙΣΗΣ-ΛΑΡΙΣΑ
ΜΑΓΝΗΣΙΑΣ-ΒΟΛΟΣ
ΤΡΙΚΑΛΩΝ-ΤΡΙΚΑΛΑ
ΚΑΡΔΙΤΣΑΣ-ΚΑΡΔΙΤΣΑ
· Στερεά Ελλάδα
ΑΤΤΙΚΗΣ-ΑΘΗΝΑ
ΕΥΡΥΤΑΝΙΑΣ-ΚΑΡΠΕΝΗΣΙ
ΒΟΙΩΤΙΑΣ-ΛΙΒΑΔΕΙΑ
ΦΘΙΩΤΙΔΑΣ-ΛΑΜΙΑ
ΕΥΒΟΙΑΣ-ΧΑΛΚΙΔΑ
ΦΩΚΙΔΑΣ-ΑΜΦΙΣΣΑ
ΑΙΤΩΛΟΑΚΑΡΝΑΝΙΑΣ-ΜΕΣΟΛΟΓΓΙ
· Πελοπόννησος
ΚΟΡΙΝΘΙΑΣ-ΚΟΡΙΝΘΟΣ
ΑΧΑΪΑΣ-ΠΑΤΡΑ
ΑΡΓΟΛΙΔΑΣ-ΝΑΥΠΛΙΟ
ΗΛΕΙΑΣ-ΠΥΡΓΟΣ
ΑΡΚΑΔΙΑΣ-ΤΡΙΠΟΛΗ
ΜΕΣΣΗΝΙΑΣ-ΚΑΛΑΜΑΤΑ
ΛΑΚΩΝΙΑΣ-ΣΠΑΡΤΗ
· Νησιά Αιγαίου
ΚΥΚΛΑΔΩΝ-ΕΡΜΟΥΠΟΛΗ
ΛΕΣΒΟΥ-ΜΥΤΙΛΗΝΗ
ΧΙΟΥ-ΧΙΟΣ
ΣΑΜΟΥ-ΣΑΜΟΣ
ΔΩΔΕΚΑΝΗΣΟΥ-ΡΟΔΟΣ
· Νησιά Ιονίου
ΚΕΡΚΥΡΑΣ-ΚΕΡΚΥΡΑ
ΛΕΥΚΑΔΑΣ-ΛΕΥΚΑΔΑ
ΚΕΦΑΛΛΗΝΙΑΣ-ΑΡΓΟΣΤΟΛΙ
ΖΑΚΥΝΘΟΥ-ΖΑΚΥΝΘΟΣ
· Κρήτη
ΧΑΝΙΩΝ-ΧΑΝΙΑ
ΡΕΘΥΜΝΟΥ-ΡΕΘΥΜΝΟ
ΗΡΑΚΛΕΙΟΥ-ΗΡΑΚΛΕΙΟ
ΛΑΣΙΘΙΟΥ-ΑΓΙΟΣ ΝΙΚΟΛΑΟΣ
Κεφαλονιά
Η Κεφαλονιά είναι το έκτο σε μέγεθος νησί της Ελλάδας, καταλαμβάνοντας έκταση 786 τ.χλμ. Είναι το μεγαλύτερο νησί του Ιονίου παρόλο που έρχεται δεύτερο σε πληθυσμό με 36.527 κατοίκους(απογραφή 2001). Η πρωτεύουσα του νομού Κεφαλληνιάς και Ιθάκης είναι το Αργοστόλι, από το 1757. Η προσάρτηση των Επτανήσων στην Ελλάδα έγινε στις 21 Μαϊου του 1864. Το νησί υπέστη σοβαρές καταστροφές από τον ισχυρό σεισμό του 1953, όταν σχεδόν ισοπεδώθηκε, αλλά αργότερα ανοικοδομήθηκε από τους κατοίκους με αποτέλεσμα σήμερα να γνωρίζει ραγδαία τουριστική ανάπτυξη.
Αποκαλείται το 'νησί της παραξενιάς' από το πλήθος των ασυνήθιστων φαινομένων που καταγράφονται στο νησί. Η ακτογραμμή, μήκους 254 χλμ., αποκαλύπτει έναν πλούσιο οριζόντιο διαμελισμό. Λωρίδες γής εισχωρούν στη θάλασσα σχηματίζοντας τις χερσονήσους της Παλικής στα δυτικά και της Ερίσου στα βόρεια, ενώ η θάλασσα σχηματίζει ευρείς όρμους και κόλπους. Τα κυριότερα λιμάνια είναι της Σάμης, απέναντι από την Ιθάκη, και του Αργοστολίου, στα δυτικά, που υπήρξε από την αρχαιότητα στρατηγικής σημασίας φυσική ναυτική βάση. Οι κόλποι του Μύρτου και του Αθέρα στα βόρεια, και των Λουρδάτων και του Κατελειού στα νότια ξεχωρίζουν για τις γοητευτικές παραλίες που προσελκύουν πολλούς επισκέπτες κάθε χρόνο. Τα γεωλογικά φαινόμενα του νησιού είναι οι Καταβόθρες, το σπήλαιο της Δρογκαράτης και το λιμνοσπήλαιο της Μελισσάνης.όνομα Κεφαλλήνια, όπως την αποκαλεί ο Ηρόδοτος, προήλθε από τους Κεφαλλάνες, λαό της Δυτικής Ελλάδας. Η ταραγμένη ιστορία του νησιού, ωστόσο, επέφερε μεγάλες διακυμάνσεις στον πληθυσμό του ενώ ακολούθησε έντονη εσωτερική μετανάστευση προς τα αστικά κέντρα. Όσον αφορά τα αξιοθέατα, τα σπουδαιότερα είναι το Αρχαιολογικό Μουσείο Αργοστολίου, το Ναυτικό και Περιβαλλοντικό Μουσείο Φισκάρδου, με πληροφορίες για την ιστορία του νησιού, τη θαλάσσια ζωή και τις φυσικές ομορφιές, το Μουσείο Φυσικής Ιστορίας Κεφαλονιάς και Ιθάκης, στα Δαυγάτα, το Εκκλησιαστικό Μουσείο Ιεράς Μονής Αγίου Ανδρέα Μηλαπιδιάς, όπου εκτίθενται εκκλησιαστικά κειμήλια, αγιογραφίες, εικόνες και τοιχογραφίες και η Μονή Αγίου Γερασίμου(ή Νέας Ιερουσαλήμ). Παράδοση αποτελούν τα κρασιά που παράγει το νησί, με πιο γνωστή την ποικιλία Ρομπόλα, ενώ η κεφαλλονίτικη κουζίνα περιλαμβάνει τα γνώστα επτανησιακά πιάτα, όπως η παστιτσάδα και η αλιάδα.
Άρθρα
Μπροστά από τα ονόματα (ουσιαστικά και επίθετα) μπαίνουν συνήθως κάποιες κλιτές λέξεις, που λέγονται άρθρα. Τα άρθρα δείχνουν το γένος της λέξης την όποια συνοδεύουν.
Τα άρθρα διακρίνονται σε δυο είδη: το οριστικό ( ο, η, το) και το αόριστο (ένας, μία, ένα).
Το οριστικό άρθρο
Το οριστικό άρθρο ορίζει ένα συγκεκριμένο πρόσωπο, ζώο ή πράγμα. Έχει τρεις πτώσεις: ονομαστική, γενική και αιτιατική.
π.χ. Τηλεφώνησε ο Γιώργος.
Η μητέρα μαγειρεύει.
Γιατί κλαίει το μωρό;
Το αόριστο άρθρο
Το αόριστο άρθρο δεν ορίζει κάτι συγκεκριμένο. Αντίθετα, φανερώνει ένα αόρατο πρόσωπο, ζώο ή πράγμα. Έχει τρεις πτώσεις: ονομαστική, γενική και αιτιατική.
π.χ. Ένας μαθητής σήκωσε το χέρι του.
Μια φορά κι έναν καιρό.
Θέλω ένα βιβλίο μαγειρικής.
Παρατηρήσεις:
Το ένας, μια, ένα είναι αριθμητικό που το χρησιμοποιούμε και για αόριστο άρθρο. Γι' αυτό πρέπει να διακρίνουμε πότε είναι αόριστο άρθρο και πότε είναι αριθμητικό.
π.χ. Συνάντησα ένα φίλο μου.
Αγόρασα ένα μόνο βιβλίο.
Το αόριστο άρθρο δεν έχει πληθυντικό αριθμό. Γι' αυτό, όταν θέλουμε να μιλήσουμε για πολλά πρόσωπα, ζώα ή πράγματα, το αναφέρουμε χωρίς άρθρο.
π.χ. Ήρθε κρατώντας λουλούδια.
Ρούχα ριγμένα κάτω.
Τα άρθρα διακρίνονται σε δυο είδη: το οριστικό ( ο, η, το) και το αόριστο (ένας, μία, ένα).
Το οριστικό άρθρο
Το οριστικό άρθρο ορίζει ένα συγκεκριμένο πρόσωπο, ζώο ή πράγμα. Έχει τρεις πτώσεις: ονομαστική, γενική και αιτιατική.
π.χ. Τηλεφώνησε ο Γιώργος.
Η μητέρα μαγειρεύει.
Γιατί κλαίει το μωρό;
Το αόριστο άρθρο
Το αόριστο άρθρο δεν ορίζει κάτι συγκεκριμένο. Αντίθετα, φανερώνει ένα αόρατο πρόσωπο, ζώο ή πράγμα. Έχει τρεις πτώσεις: ονομαστική, γενική και αιτιατική.
π.χ. Ένας μαθητής σήκωσε το χέρι του.
Μια φορά κι έναν καιρό.
Θέλω ένα βιβλίο μαγειρικής.
Παρατηρήσεις:
Το ένας, μια, ένα είναι αριθμητικό που το χρησιμοποιούμε και για αόριστο άρθρο. Γι' αυτό πρέπει να διακρίνουμε πότε είναι αόριστο άρθρο και πότε είναι αριθμητικό.
π.χ. Συνάντησα ένα φίλο μου.
Αγόρασα ένα μόνο βιβλίο.
Το αόριστο άρθρο δεν έχει πληθυντικό αριθμό. Γι' αυτό, όταν θέλουμε να μιλήσουμε για πολλά πρόσωπα, ζώα ή πράγματα, το αναφέρουμε χωρίς άρθρο.
π.χ. Ήρθε κρατώντας λουλούδια.
Ρούχα ριγμένα κάτω.
Τρίτη, 15 Σεπτεμβρίου 2009
Σάββατο, 12 Σεπτεμβρίου 2009
Μαρσέλ Προυστ

Το μυαλό λειτουργει με βάση το ''παρελθόν-μέλλον΄΄ ΑΔΥΝΑΤΕΙ να συλλαβει το παρόν.Εάν ''συλλάβεις'' το παρόν υψώνεσαι πάνω από το παρελθόν και πέρα απο το μέλλον.Οποιος λοιπον καταφέρνει να ''γραπώσει''το παρόν,''αδιαφορεί'' για το .... μέλλον επειδή ''γνωρίζει'' οτι το μέλλον δεν θα ειναι παρα ενα ''παρόν'', ακριβώς σαν και αυτο που βιωνει μονιμα, δλδ κατα καποιον ουσιαστικο τροπο το μελλον ήδη το βιωνει.
Παρασκευή, 11 Σεπτεμβρίου 2009
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)




ΣΚΑΛΙΣΤΗΡΙΑ...



